TOEN R (3 jr) EN L (1,5 jr),

met mij gingen wandelen, L in de buggy en R. aan de hand, nou ja, aan de buggy, zag hij allemaal mooie huizen met mooie tuintjes.

‘Dat is een mooi huis.’

en even later:

‘Dat is een mooie tuin.’

Als je even niet positief ingesteld was, dan werd je het wel.

Op de terugweg werd R een beetje moe, zo deelde hij mee. Ik legde uit dat er nog mooie tuintjes kwamen en mooie huizen. Toen trok R zomaar een paar blaadjes van een struik bij een huis met een tuin. Ik wilde meteen mopperen. Dat het niet mocht enzo.
Maar R was slim. Hij zei:

‘Kalin, ik geeft jou een blaadje, want ik vind jou lief.’

En dan ben je uitgeluld.