‘beetje uitgemoet.’

De wereld zegt moeten,
meegaan in de massa.
opgaan in die massa,
allemaal de neus dezelfde kant.

We moeten geld verdienen.
Ik werk om te betalen.
Ik werk om te wonen,
ik ben blij als ik met vakantie kan.

Ik moet van anderen zoveel.
Ik moet moeten want dat hoort erbij.
Ik zal moeten want de rest doet het ook.
Waarom zou ik moeten, als ik niet wil?

Het belemmert mijn visie, dat gemoet.
Het houdt mijn creativiteit zo tegen.
Het stoort mijn kracht, dat moeten.
Ik zou dat gemoet in de prullenbak willen doen.

Kan het ook anders, willen zonder moeten?
Kun je leven van minder geld?
Kan ik dromen zonder moeten,
zodat mijn visie eens eindelijk telt?

gepubliceerd op 06.29.08 om 5:16 am onder dichtjes



3 reacties op “‘beetje uitgemoet.’”

  1. Hanny zegt:
    24/05/2010 om 9:08 am

    Mooi gedichtje. En helaas zo waar. Maar het kan. Helaas heeft ook dat een prijs. Opboksen tegen de massa die jou “nieuwe” levenswijze niet snapt… Je bent het schaapje naast de kudde. Maar gelukkig lopen daar meer schaapjes ;-)

  2. judith zegt:
    06/10/2011 om 10:37 am

    K, we hebben het hier zo vaak over gehad he… het altijd maar moeten. Het moeten ‘moet’doorbroken worden. En dat heb ik voor een deel gedaan :) Het enige wat zou moeten is je hart volgen. Altijd!

  3. karin r. zegt:
    06/10/2011 om 11:47 am

    @Judith: klopt! dat moeten leg je jezelf vaker op dan een ander die het zegt. niet nodig!

Geef een reactie