De setting was mooi, het weer werkte mee, de bruid was prachtig, de kleur van de jurk tot m’n verbazing ook erg mooi, de kinderen van de kdv groep waren erbij, de mensen waren blij, de ambtenaar van de burgerlijke stand deed haar best en de plechtigheid was in een mum van tijd voorbij. En toen kwamen zij buiten en moesten ze even ‘aan de kantuh’ want het volgende paar stond al te wachten. Ik rolde m’n ogen en bedacht me voor de zoveelste keer: ‘dit is niets, niets, voor mij.’