Of ik een stukje (weer) wilde schrijven voor Moois. Over ijspret en schaatsen en de winter en sneeuw. Over schaatsen? Ik krabde mezelf eens op mijn hoofd. Dat angstige gevoel dat ik krijg als ik denk aan lopen op het water. Ik herinnerde me ineens dat Petrus toen ook over water liep…
Gisteren liep ik met gezelschap langs de vele vijvers met ijs. Kinderen renden, schoven, vielen. Volwassenen deden het wat rustiger aan. Het was een mooie dag. Bijna onwerkelijk soms. Alsof ik bijna niet meer bedenken kon hoe het eruit zag hoe een echte winter zou zijn, maar het dit dus was. [lees hier verder.]