Share

Kijk om, en loop weer door. deel 1.

zaterdag 3 januari 2009



Pas geleden bedacht ik me, hoe het geweest zou zijn als ik de hele weg van baarmoeder, indaling tot de weg naar het licht, bewust meegemaakt zou hebben. Mijn broer had een theorie dat het misschien wel hetzelfde was als reincarnatie. De ziel volgt zijn weg van het donker naar het licht. Wedergeboorte.

Het lijkt me helemaal geen pretje om te midden van hevige draaikolkerige weeen, jezelf zonder enige controle naar beneden te voelen gaan, zodat je jezelf door een soort nauwe buis moet zien te wurmen, omdat het echt niet meer terug te draaien is. Een vroegtijdige overgave. Het begint dan al. Zoals daarna alles in het leven een grote overgave zal zijn. Met je schouders wringend door nauwe obstakels.

Naar mijn weten, zoals mijn moeder mij altijd verteld heeft, ben ik geen huilbaby geweest. Ik zag het licht, keek verwonderd om me heen en heb alles zoals in een totale overgave aanvaard. Dat de controle pas veel later om de hoek kwam kijken was toen nog helemaal geen issue; in een donkere kamer slapen wilde toen al niet meer lukken. Ik was verknocht aan het Licht.

Labels:


11:54 AM //