Ik ben hier,
waar jij ooit was.
waar jij je, net als ik,
met voetstappen
gegrond en waardig
geankerd voelde.
Jij bent daar,
overal,
in de verte, los.
Hier ben ik,
geankerd op dit zand,
ik leef, voel en zweef,
en zwaai naar jou
uit het licht.
Voor Pieter Bronsgeest.
Pingback: Sissend gedoe. « met-k.com