Ik zat in een overvolle aula en las een boek. In de pauze was het eigenlijk vragen om moeilijkheden als je in een hoekje ging zitten om een boek te lezen. Dat was uiteraard niet cool. Eigenlijk was het cooler om gewoon sjekkies te pikken van je buurman en naar buiten te rennen, om ze daar, om het hoekje van de school, op te roken.

Ik dacht ook dat als ik in een hoekje een boek ging lezen, ik dan niet gestoord zou worden. Vooral omdat ik waarschijnlijk niet op zou vallen. Ik was klein, iel en lelijk. De jongens zouden meer interesse en aandacht hebben voor de hockeybabes die giechelend in een ander hoekje stonden te draaien om hun as. De Oilily en NafNaf meiden. Het merkvolk.

De één bietste lipstick van de ander om het met een spiegeltje zo op haar mond te doen dat ze ook uitzicht had via de reflectie van de spiegel naar de groep opgeschoten jongens die in een uiterst serieuze wedstrijd pingpong verwikkeld waren.
Er stond opeens een hele grote jongen voor mijn neus.

“Hey, ben jij nieuw?” Hij tikte met zijn Nike tegen de onderkant van mijn laars. Ik keek verlegen op en wilde netjes antwoorden maar hij was me al voor.
“Brugwuppie!” en lachtte een enorme harde lach die iedereen liet opkijken.

Ik schoof m’n bril weer op mijn neus. Bekeek de hele grote jongen en besloot maar niets te zeggen. Ik keek naar de blonde hockeymeiden die giechelend naar me keken. In hun blikken zag ik een vervelend soort afkeuring. Ze bekeken mijn laarzen, m’n broek, mijn trui en bleven steken bij m’n gezicht. Ik legde een plukje haar achter m’n oor en zag toen dat de meiden in lachen uitbarstten.

Toen de zoemer ging liep ik mee met de rest. Ik had wel gezien wie een beetje in m’n klas hoorden, maar verder leek het alsof ik dwalend door de lange holle gangen liep zonder te weten waar te eindigen. Het vierde uur had ik economie. Als ik kon zat ik achterin. Ik zocht altijd een plekje achterin. Dan staarde ik vervolgens naar de hokjes in m’n schriftje, knikte mee met de rest, schreef wat op en keek naar buiten.

Buiten was alles anders. Hier, in dit muffe klaslokaal, met al die onbekende kinderen, de leraren die perse wilden dat het huiswerk af was, en het verkrampte gevoel in m’n vingers van het vasthouden van mijn ballpoint, de opkomende, kloppende hoofdpijn bij mijn rechterslaap, mijn droge mond waar een kriebelhoestje zat te plagen, was het hel op aarde.