Hoe vaak ik die titel niet ergens voor gebruikt heb. Schandalig gewoon. Omdat het zoveel herbergt; samenvoegt. Maar er moest eigenlijk een andere benaming voor zijn.
Whoopi Goldberg.
Hebben alle mensen gesprekken met zichzelf? Misschien ben ik wel een uitzondering. Misschien zijn er ook dooie hoeken in elk menselijk brein en pas ik bij de mensen die volkomen schizofreen elke dooie hoek uitdiept totdat ze tot de conclusie komen dat elke vraag weer een vraag tot gevolg heeft.
Waarom vliegen vogels pas op het allerlaatste moment weg als je er bijna tegenaan fietst? Ik voel een rolberoerte en aanspanning van allerlei spieren elk moment dat ik verschrikt wil remmen maar die vogel net op het nippertje van me vandaan vliegt.
Die barjuffrouw bij September wilde niet glimlachen. Naar niemand. Als ik een leuk en gezellig humeur heb glimlach ik totdat ik een ons weeg en nóg kan mijn dag niet stuk. En dat merkte ik aan de barjuffrouw. Ze wilde niet maar ze moest toch lichtelijk, een omhooggetrokken zijlip, glimlachen. Een fractie van een seconde van een seconde.
Ook zoiets. Tijd. Ik las een artikel in het NRC bij de Selyxz boven, daar waar je á la United States of America, een grote cappuccino kunt bestellen met een overheerlijke cheesecake, dat tijd verandert rond je dertigste. Zoals zoveel dingen veranderen na je dertigste, bedacht ik me.
Er stonden nog veel meer interessante dingen in, maar dat kan ik niet onthouden.
Ik ben slecht met het onthouden van dat soort feiten. Ook richting en straatnamen. Ik voel een beetje waar ik heen moet. Dat ging toevallig dinsdag goed, maar soms ook helemaal niet. Misschien ligt het aan je antenne.
Als ik thuis kom schop ik eerst mijn hakjesschoenen uit. Wie bedacht vanmorgen dat ik die hakjesschoenen weer aan wilde? Terwijl er een fiks aantal slippermogelijkheden binnen handbereik waren. Maar in slippers naar een bankafspraak was zo nee, niet. Dat had ik dan ook maar goed bedacht want het pand lag aan de Korte Vijverberg en er waren geen goedlachse baliemedewerksters aanwezig. Alleen Ferdy achter een receptiebureau en een vriendelijke mevrouw die me de overeenkomst liet tekenen.
En wat eet ik vanavond? Heb ik mijn fiets wel op slot gezet?
(Speciaal voor Gerjanne. Zij mist mijn K-stukjes. Een beetje.)
Je zou eens moeten horen wat voor gesprekken ik hier aan t voeren ben. Meer om de grote leegt op te vullen, maar dat terzijde.
Zo (her)ken ik je weer! Lief! Dank je wel!
)
Dit lees ik toch veel liever tijdens een (_)-break dan een verhaaltje over tags ;o)
@Gerjanne: dat kan ik snappen, alleen is het zo dat juist die andere posts véél meer gelezen worden. een mix is goed.