Iedereen maakt het weleens mee; mensen die heel goed weten hoe het moet, hoe ze willen dat het moet en vaak ook nog van een ander gedaan krijgen hoe het moet of gewoon bevelen dat het zo moet. In werkvlak maar ook persoonlijk zul je mensen tegenkomen die graag zelf beslissen (vaak zonder overleg) hoe zij het willen en hoe het gaat zijn. Overheersing.
Vorige week nog was ik heel even van mijn apropos omdat iemand zonder overleg besloot dat iets zo besloten zou worden. Een tijd geleden zou ik ja-knikken en van binnen kwaad en geirriteerd raken. En ik zou denken: Ja hallo, beslissen wij tegenwoordig die dingen allemaal lekker zelf? Jij bent niet de baas van mij! Het nare van zo’n moment is dat je ongevraagd voelt dat je ietwat onderdrukt wordt. Je mening telt niet mee.
Ik heb geleerd dat je van dominante mensen kunt leren. Je kunt leren dat je jouw grenzen duidelijker gaat aangeven. Voordat je duidelijker je grenzen gaat aangeven moet je eerst weten wanneer iemand over je grens gaat. En dat weet je zodra er een baksteen in je maag ligt. Het voelt beklemmend en niet goed.
Zo heb ik geleerd mijn stem een beetje te verheffen. Vaak zijn dominante mensen te zeer met hun eigen gesprek bezig en hun beslissingen dat je heel even letterlijk moet laten weten dat je bestaat. Met een zachte, voorzichtige stem gaat het niet lukken, dus zul je heel even moeten roepen ‘Nou, is dat wel de bedoeling? ‘Ik ben het er niet mee eens.’
Nu is die stemverheffing best oke, alleen werkt de vraagstelling dan weer niet. Mensen die dominanter zijn zullen deze vraag maar al te gretig beantwoorden met: ‘Ja, dat is zeker de bedoeling! Straks ben je het er wel mee eens!’ En dan sta je alsnog met een bek vol tanden.
Grenzen geef je aan door netjes maar duidelijk te zijn. Zodra iemand iets zegt of doet waar je een vervelend gevoel bij krijgt, mag je dat best verwoorden. Zolang het geen scheldpartijen worden maar rustige uitingen van ongenoegen. En met duidelijk zijn bedoel ik: ‘Nee, dat wil ik niet’ of ‘Ik heb geen tijd, andere keer’ ‘Nu niet, ik denk erover na.’ Alle ‘Misschien’, ‘Kan’ of ‘Zou kunnen’ laat voldoende over voor de ander om ermee aan de haal te gaan.
Vaak hebben dominante mensen niet in de gaten dat een ander hun benadering vervelend vindt. Per slot van rekening werkt die methode voor hun en horen zij van de ander niets. Misschien is dominant wel een vervelend woord, is het assertief? Toch voel ik wel een verschil. Assertieve mensen behouden nog altijd wel hun empathie voor de ander. Dominante mensen walsen gewoon.
Ik heb tijdens mijn werk in de kinderopvang vaak met dominante collega’s moeten werken. Het enige wat voor mij werkte was uiteindelijk zeggen dat hoe harder en vaker die collega bulderde en beslissingen door wilde voeren, hoe minder ik luisterde naar de boodschap en hoe meer ik tegengas wilde geven. ‘ Wat is nou je doel?’ riep ik een keer, toen dominante collega haar beslissing door wilde drukken. Ze wilde dat er naar haar geluisterd werd en dat men inzag hoe goed die beslissing was.
Daarintegen zijn voorzichtige mensen te bescheiden. Ik sta niet snel in het midden of op het podium te roepen. Ik blijf aan de zijkant en luister en zoek mijn moment. Veren steek ik na wikken en wegen in m’n reet en voel me te nuchter om er lang over na te denken. Het is leuk als men je ideetjes snapt en goed vindt, en je openlijk complimenteert.
De les die de dominante persoon zou kunnen leren is anders omgaan met doelbepaling. Wil je dat mensen naar je boodschap luisteren? Wil je iets bereiken waarbij je mensen aan je bindt? Zoek een andere tactiek dan walsen en schreeuwen.
De les die een voorzichtig persoon zou kunnen leren is goed weten wat je kunt en proberen dat uit te stralen. Wees zelfbewust en laat aan mensen weten waar je voor staat en hoe je iets aanpakt. Zeg ‘dank je wel’ als je een compliment krijgt en voel hoe goed jij je erbij voelt.
Of neem de touwtjes in handen en wordt zelf een dominant persoon. Dat zijn de beste, dominante personen met een voorzichtig verleden. Tis even oefenen, maar heel goed mogelijk.
@Chang: het mooie zou zijn als je op een assertieve manier je ding kan doen, zonder anderen te kwetsen. maar idd, je zult zelf de touwtjes in handen moeten nemen.
Ik vind het onderscheid tussen assertief en dominant dat je maakt erg goed, dat is inderdaad een verschil.
Assertief is niet over je laten lopen, maar dominant zijn is inderdaad over anderen heen lopen.
kan geen goed voorbeeld bedenken van de dominant, de dwinger. behalve in de muziek dan. daar heb je de dominant nodig.
Lance Armstrong is dominant in het extreme en voor velen een held. Mohammed Ali liet ook niets in zijn weg staan.
Dominantie is er altijd, het is de Yang van de Ying. Het is de kracht de maakt en afbreekt. Het is dus niet goed of slecht, het is.
Dominant zijn is niet: over anderen heen lopen. Maar dat wil niet zeggen dat het niet gebeurt. Als jij over je heen laat lopen zal de dominante kracht de kortste weg kiezen. Toegegeven, de bedrijfsleider die zijn personeel en plein publiek uitfoetert, heeft een dominante positie, maar is gewoon een lul. Je moet er wel mee om kunnen gaan.
Dominantie heeft vele voordelen en een dominante positie moet daarom bevochten worden. Vrouwen vallen hard voor de dominante man. Het Alpha-mannetje heeft de meeste vrouwen, want hij zorgt voor de sterkste nakomelingen.
Echte dominante personen schreeuwen en walsen niet. Ze spreken langzaam met lage stem. Hun houding is zelfverzekerd en stralen zelfs charisma uit. Ken je Obama?
Als iemand gaat schreeuwen en walsen, zijn ze niet zeker van hun zaak en hoef jij dat ook niet te zijn. Kom met een (beter) idee en breng die met de juiste houding en intonatie. Communicatie is toch maar voor 7% inhoud.
He, zo eindigt Karin ook bijna.
Pingback: Google Keyword Analysis. « met-k.com
In de gradaties van assertiviteit:
Subassertiviteit-assertiviteit-agressiviteit (is ook dominatie/over mensen heen walsen).
Niet om in te delen in goed of slecht. Met de gulden middenweg (assertiviteit) bereik je uiteindelijk het meeste!
assertief daar bereik je veel mee,denk dikwils aan onze moeders” niks in de pap te broken!!!!!!!!!!!!”
dominatie is voor mij persoonlijk een gevoel van overheersen, het is niet erg dat iemand zijn eigen mening geeft, maar iemand moet niet zijn mening opleggen .. mij way ore the high way, ik kan er moeilijk mee door 1 deur. Empathie is voor mij belangerijk en assertief spreekt me meer aan .. Al moet ik eerlijk toegeven dat ik in bovenstaande mee ga omdat je er ook van kan leren .. hoe geef ik mijn grenzen aan? Je moet inderdaad ruimte geven aan de ander.. ik vraag me ook iid af op welke moment ik die grens aan moet geven en of ik zelf mijn oordeel niet aan iemand op wil leggen ..
@Monique: een mening opleggen is persé willen wat jij wilt. of eromheen manouvreren zodat het alsnog gaat zoals jij dat wilt. en dat is geen rekening houden met andermans gevoelens.
het blijft een hottopic als ik de statistieken bekijk. er wordt flink gegoogled op ‘dominantie’ ‘dominante collega’s’ en ‘dominante mensen’ verbazingwekkend.
wat ik leer uit ervaringen (aanvaringen) met dominante mensen is dat het steeds lesjes zijn in grenzen voelen en grenzen aangeven.