Replaybroeken. Zo, die heeft geld. Dat kind krijgt kweetniethoeveel zakgeld. Be-la-che-lijk gewoon. Kijk die Uggs. Een vermogen uitgeven aan schoenen maar een keertje afspreken op een terrasje ho-maar. Ze zeggen wel dat ze weinig geld hebben maar ze gaan potverdorie wel twee keer per jaar met vakantie. Ze moeten elke keer weer zeggen dat ze moeten sparen maar ik begrijp dan niet dat je dan wel naar de Albert Heijn gaat om boodschappen te doen. Benzine. Benzine kost ook geld. Ze denken allemaal wel dat je makkelijk van A naar B tuft, maar dat kost ook geld. Jij neemt het er ook lekker van zeg. Alweer een etentje buiten de deur? Toe maar. Toe maar. Rose? Doe mij maar een merkloos wijntje. Je kunt toch gewoon met de trein? Ooit van Marktplaats gehoord?


Je weet niet wat iemand spaart. Je weet niet of een buurvrouw zo vriendelijk geweest was haar te kleine Replaybroeken aan de buren te geven. Een avondje eten buiten de deur betekent misschien de volgende dag soep met brood. Wat ook lekker is. Het hebben van een auto is een luxe maar je weet soms niet of hij bijna uit elkaar valt. Ooit gehoord van tweedehands? Ik word er een beetje beroerd van dat men oordeelt over geldkwesties als een kip zonder kop. Men mag toch zelf weten hoe zij omgaan met hun financien en welke prioriteiten zij eraan stellen? Maar ik vind het wel ontzettend irritant dat mensen die telkens hardop zeggen weinig geld te hebben en moeten oppassen, automatisch denken dat anderen daar altijd rekening mee moeten houden. Of erger nog, dat er bij mensen met ietsje meer geld altijd meer geld binnenstroomt.

De wereld ziet er door een roze of groene bril altijd anders uit. De werkelijkheid is vaak verhullend en niet wat het lijkt. Een mooie glans op een perzik. Maar een glanzende perzik kan van binnen zo rot zijn als wat.