In beeld.
De rode deuren aan de zijkant waren open. Het zag er zeer uitnodigend uit, dus ik liep erheen. Hoewel totaal niet godsdienstig, fascineren kerken me wel altijd. Vroeger ging ik regelmatig even naar de St. Janskerk in Den Bosch, om even te zitten; te reflecteren. Kaarsje branden ( voor iemand) omdat het gebaar zo mooi was.
Bij binnenkomst in de Grote Kerk zag ik de schilderijen al hangen. De rest van de schilderijentocht, langs oude biechtstoelen en lopend op oude graven met enorme gedenkstenen, werd afgelegd in totale stilte. Ik was onder de indruk. Het confronteerde. Ik was ontroerd. Geraakt. Gefascineerd. Ontzettend geraakt. Stil.
De uitleg die gegeven werd over creativiteit en de creativiteit gebruiken als uitlaatklep en verwerking van emoties beaamde ik. Kunst maken is niet alleen maar mooie dingen fabriceren. Vaak is het een soort van ‘moeten’; onderbuikgevoel een plek geven. (Intuitief) schilderen, beeldhouwen, fotograferen is vaak impulsieve emotieverwerking. Er bestaat misschien geen mooiere therapie invulling dan dat.
Heb je tijd, ga eens kijken. De tentoonstelling is te zien tot 1 oktober 2009 in de Grote Kerk, Den Haag.
gepubliceerd op 09.13.09 om 3:21 pm onder persoonlijk