‘Werk aan je eigen merk.’

‘Op internet.’ roept de kop in de Trouw van 17 oktober 2009.

Ja, het is al even geleden, maar ik kreeg gisterenavond pas de krant in de brievenbus. Toen het artikel met interview (met o.a mij) gepubliceerd werd was ik aan het zonnen in Griekenland.

trouw 17-10-09 interview

Voordat ik het artikel gelezen had, wist ik dat het interview dat journaliste Marjolijn van Heemstra met me afgenomen had, in een broeierige kleedkamer in Theater aan het Spui destijds, een mooi en puur interview zou worden. Van alle journalisten die ik gesproken had (alsof dat er een héleboel waren) was zij de enige die mij geen standaard vragen stelde en mij het gevoel gaf werkelijk geinteresseerd te zijn in het fenomeen internet en ‘hoe ver dat gaat.’ Ook nadat het interview was afgenomen heeft ze me een paar keer gebeld met wat aanvullende vragen. Diepgang. Uitleg. Vragen. Mooie journalistiek. (Alleen mijn achternaam wordt verkeerd gespeld. Zonder ‘s’ lieve mensen.)

Toen zij me mailde dat ook een andere journaliste een algemener stuk geschreven had en haar artikel erbij gevoegd was, wist ik diep van binnen dat het zonde was. Ik bedoel niet zonde dat het andere gedeelte niet oke was, dat was het wel. Maar zonde dat een verdiepend interview met mooie, niet standaard vragen nu in de prullenbak verdween.

Er was tijdens het interview in de broeierige kleedkamer ook plek om te praten over werk. Waarbij ik aangaf dat webloggebruik heel nuttig is voor je werk. Je etaleert als het ware wat je talenten zijn en waar je goed in bent. Waarom zou een journaliste zoals zij niet haar artikel op een blog kunnen plaatsen? Zou dat niet voor haar nuttig zijn, maar ook voor haar publiek?

Nu vraag ik me namelijk af wat er in werkelijkheid van het interview geworden zou zijn als zij het had mogen publiceren in de krant. Dat is nu niet gebeurd. Zijn haar vragen en antwoorden dan prullenbakmateriaal? Is dat niet zonde? Ook van haar tijd? En van haar energie? Zouden er niet meer mensen zijn die meer willen lezen dan alleen maar een x aantal woorden, toegevoegd in een algemener artikel over internet en weblogs?

Marjolijn, is een weblog niets voor jou?

*artikel groot

Borrelen met dilemma’s en ballen.

Vanmiddag wist ik al dat er een aantal niet zouden komen. ‘s Morgens al ‘afgetwitterd’ of via mail een spijtbetuiging gelanceerd, maar ik kan nu zeggen: deze mensen hebben een hele inspirerende, gezellige en interessante borrel gemist!

Een leuk clubje mensen die allemaal veel wisten te vertellen over creativiteit en dat uitte zich in goeie anekdotes, interessante verhalen en heel veel gemeende tips en adviezen. Zo ging iedereen, denk ik, met een gevoel naar huis dat er stof tot nadenken was, op zeer positieve manier.

Er waren zelfs mensen die een volgende keer zagen zitten. Nou, dat lijkt me ook wel leuk!

*Over die dilemma’s heb ik het later nog!