The day after.

Een klein beetje schorrig, want veel, heel veel gesproken met allerlei leuke, enthousiaste en bloggende mensen. Gisteren. Het was afwachten, hoe het allemaal zou uitpakken. Als je voor het eerst iets organiseert en het begint heel klein en het groeit (snel) uit tot iets groters en groters, en je werkt eraan met zijn tweetjes, plus een aantal enthousiaste vrijwilligers, zul je moeten kijken hoe het gaat.

Gisterenochtend stapte ik uit mijn bed en bedacht me dat die dag de leukste dag zou zijn sinds de voorbereidingen. Lopend door alle lange gangen in Theater aan het Spui, de kleedkamers, artiesten ontmoeten, helpen bij decor-opbouw, mensen spreken die je soms al jaren kent omdat je hun weblog volgt maar nog nooit echt gezien hebt, toch een stukje herkenning, wat ik niet echt goed kon verwoorden tijdens een interview met een journaliste van de Trouw, omdat het zo dun is. ‘Wat maakt een weblog een goed weblog?’ vroeg ze ook. ‘Als je een vast publiek weet te behouden door boeiend en persoonlijk te blijven.’

En dan het NOS Journaal. …

(Hoewel ik de vergelijking weblogs in Nederland met Amerika geen vergelijking vind en weblogs in Nederland juist steeds meer gebruikt gaan worden vooral door zelfstandig ondernemers en blog consultancy veel gevraagd wordt juist omdat ondernemers en bedrijven, en niet te vergeten scholen, inzien dat het gebruik van een weblog meerwaarde heeft.)

Persoonlijk vond ik o.a het optreden van Inge het meest mooie optreden. Niet alleen door een dijk van een stem maar ook omdat dit precies was zoals ik het wilde zien; luisteren naar een intiem optreden van een creatief mens waarvan anderen konden genieten. Samen met Sandra en Anders was het compleet. Na het optreden hoorde ik velen zeggen dat ze het enorm gewaardeerd hadden.

Ach ja, en zo zal er natuurlijk ook een evaluatie komen, na twee weken welverdiende vakantie. Wat was goed, wat zou anders kunnen, waar moeten we op letten, etc. Als iets ‘in de kinderschoenen’ zou staan zou dat voor mij alleen maar meer stimulans zijn om volgend jaar knallender terug te keren. ( Ik bedoel maar, ook bij sommige journalisten staat de spellingscontrole soms uit.) Voor mij is Blog-Art zo’n eerste keer in Theater aan het Spui een succes; prachtige locatie, enthousiaste, ontzettend gemotiveerde mensen, en een boel creativiteit.

De dag ging snel en ik heb niet iedereen een hand kunnen geven, maar dank jullie wel voor alle bedankjes via telefoon, Twitter en mail.

gepubliceerd op 10.10.09 om 1:58 pm onder persoonlijk, werk



Een reactie op “The day after.”

  1. [...] dank aan Marco Raaphorst en Karin Ramaker voor die leuke dag Stem of voeg toe aan: Tags: Bloggers, Blogs, [...]