Zaterdag, 17 oktober 2009.

Hoewel het lekker warm is laat de zon weinig van zich zien. Hij liet even van zich zien toen ik op de top van de berg stond en naar de overblijfselen keek van de Acropolis tempels. Er was weinig van over. Lindos is mooi; omgeven door kleine, smalle straatjes en bloemen, lichtgele stenen en was die buiten hangt.

Maar daar boven op die berg heerst een uitzicht waardoor je met tien keer je ogen knipperen het nog niet geloven kunt.

Hemelse vrede op aarde. Als je daar staat, denk je niets meer. Nou ja, dat men vroeger echt dacht dat de aarde plat was. Dat als je op het randje kwam, je er zo af kon vallen. Een kinderlijke gedachte eigenlijk.

Er fladderen witte vlinders rond met zwarte randen, de zon piept geregeld door de wolken heen. Het is goed vertoeven, hier, ook als je ‘s avonds bij een restaurantje zit met zicht op de zee en je een heerlijke griekse salade neemt en nipt van je wijntje.