‘Als je ergens energie insteekt, krijg je die energie weer terug.’
Zo reageerde ik vanmorgen op een tweet van iemand. Omdat diegene constateerde dat ‘ik ging als een speer’ verwijzende naar de gesprekken die ik de komende tijd ga voeren, geregeld heb of waarvoor ik gevraagd ben.
Als ik iemand uitleg dat je ergens wel energie in moet stoppen wil je resultaat zien, denkt men dat je misschien een dagdeel even hard moet werken zodat er vrij snel resultaat te bespeuren valt. En zo werkt het niet. Vaak is het zelfs zo dat je zelf meer tijd en energie erin stopt en je pas veel later via een ‘toevalligheid’ ontdekt dat je die energie teruggekregen hebt. Dat kan via boeiende en inspirerende gesprekken, door onverwachte ontmoetingen of doordat iemand je plotseling helpt die je niet eens kent. Veel van zulke ‘toevalligheden’ gebeuren via het internet, een reden waardoor ik steeds meer geloof in de kracht van het online gebeuren. Dingen ontstaan, bewegen en worden gebouwd.
Vanmiddag zat ik me te bedenken hoe stom het systeem werkt eigenlijk. Dat veel mensen vastzitten in een patroon van werk dat hun uitput in plaats van energie geeft. Veel mensen, en daar heb ik het al eens eerder over gehad, werken beneden hun niveau en dan bedoel ik niet het onderwijsniveau maar talentniveau. Hoeveel mensen doen iets elke dag weer maar hebben passie voro iets heel anders, of komen totaal niet uit de verf omdat het bedrijf niet kijkt naar de menselijke motor maar naar de centen. Hoeveel mensen werken ‘s morgens uitermate uitstekend maar moeten eigenlijk ‘s middags naar huis omdat hun accu leeg is en zijn er zoveel mensen die beter eerst even kunnen uitslapen voordat zij uitgerust en passievol hun werk kunnen doen.
Zijn er dan geen andere mogelijkheden om die arbeidskracht anders in te delen zodat iedereen 100% hun werk kan doen, geniet van hun mooie baan en gebruik gemaakt wordt van talent waardoor er minder ziekteverzuim heerst en er meer productiviteit kan zijn?
Mensen zijn geen machines.
En weer eens precies iets waar ik op dit moment midden in zit. Niet helemaal op mijn plek, ben me daar bewust van. En probeer te ontdekken wat ik kan veranderen om dat beter passend en energievoller voor mezelf te maken.
Banen bestaan omdat de werkgever daar iets aan denkt te kunnen verdienen. Niet om degene die die baan vervult een mooi leven te laten hebben.
Het kan samenvallen, maar dat is slechts in een klein deel van de gevallen.
@ Laurent: los van het feit dat mensen soms hun eigen banen/werkzaamheden kunnen creeeren, denk ik ook dat mensen er voor kunnen kiezen om de baan te kiezen die het beste bij ze past. Los van het feit hoe de eventuele baas er tegenaan kijkt.
Denk dat veel mensen bang zijn om afgewezen te worden. Daarmee zet je jezelf direct een niveau lager.