Je hebt een vermoeiende dag achter de rug, misschien was je sjaggerijnig omdat je door de herfstwind moest fietsen en onderweg óók nog eens je band lek bleek. Bovendien voelt het alsof je dagen maar vooruit duwen en je nauwelijks het gevoel hebt dat je lééft.
Oh man! Als je toch eens een weekje vakantie kon plannen zodat je even er tussenuit kon! Even niet meer hier; tussen alle grijze en grauwe stenen en het al bekende dat om je heen staat! Er tussenuit! Nieuwe huizen zien, nieuwe straten en nieuwe winkels! Lopen op nieuwe paden die je ergens naartoe brengen waar je nieuwe …
Maar na die week zit je toch weer hier; in het herfstige Nederland. Ga je weer je dagelijkse routine langs. Elke dag hetzelfde totdat het weekend is. Zodat je even uit de band kunt springen om andere afspraken te plannen.
Zo niet geinspireerd voel je je. Zo mat, leeg, blegh!
“I can be changed by whatever happens to me. But I refuse to be reduced by it” –Maya Angelou.
Is het je blik? Je gedachtengang? Je emotie? Is het om je heen kijken, omdat je meestal met je hoofd gebogen loopt? Is het dus kin in de lucht en kijken? Is het proeven wat je eet omdat je meestal je lunch naar binnen propt door gebrek aan tijd? Is het een gesprek met je kind? Is het een onverwachte ontmoeting? Een gesprek met iemand die je niet kent? Is het zelfs een treinvertraging waardoor je tijd hebt om eens wél rustig een kop koffie te drinken en je lunch te eten?
Is het niet vragen en antwoorden krijgen? Is het een dansje doen als je denkt dat niemand het ziet? Is het droodlen? Zomaar verf pakken en met een kwast tekeer gaan? Zonder doel, zonder missie? Is het even stil zijn en luisteren naar niets? Is het niet ook gewoon op twitter vragen wat inspiratie voor de ander is, zodat inspiratie laat nadenken en iedereen ineens bezig is met bedenken wát inspiratie voor hen betekent?
EstherDo: @metkcom Onderweg zijn! in beweging zijn. | @KarindeZwaan @metkcom dan zeg ik: zin krijgen in dingen maken | jooch5 @metkcom … dan zeg ik dat ik altijd op zoek ben naar iets dat me inspireert of kan inspireren | @KatyoNL @metkcom dan zeg ik: energie krijgen en houden, het gevoel bezig te zijn met dingen waarvan je hart sneller gaat kloppen | @Sansville @metkcom dan zeg ik: stil staan en al je zintuigen op scherp stellen. Niets doen tot wat je zo ontvangt je doet doen. | @wordlover2 @metkcom: http://synoniemen.net/grafi… | @Sansville: @metkcom nog eentje, word er altijd erg vrolijk van: praatjes maken met onbekenden en geinspireerd worden door hun (levens-) verhaal. | @Raaphorst @metkcom gewoon aan de slag. gaan. inspiratie is geen heilig middel. ik geloof in gezonde arbeid. nooit wachten op inspiratie maar doen!
Inspiratie is prachtig. Een soort oplader. Maar tegerlijkertijd ook een beetje een glossy magazine toverwoord van de laatste tijd. Je kunt heerlijk geïnspireerd op het strand liggen. Of op het strand liggen te wachten op inspiratie.
“Moet je die eens horen, meid, een geweldige inspirator is dat!”
Ik geef de voorkeur aan woeste arbeid, ambacht. Dat je gewoon aan de slag gaat omdat het je werk is. Een beetje zoals het bij mij gaat, mensen leveren een video bij mij in en huren mij in om muziek daarbij te componeren. Soms is dat behoorlijk krap gepland en moet je echt effectief gebruik maken van die tijd. Aan de slag gaan. Beginnen. En hopelijk heb je aan het eind dan iets dat de moeite waard is. Dat doe ik echt met heel veel plezier. Daar komt vaak heel mooi werk uit. En vaak ook juist door druk, door de deadline.
Zo’n beetje ons hele culturele erfgoed is gebaseerd op vraag en aanbod via ambachten. De ene bood wat geld en de ander maakte het. Aan de lopende band. Bach, Beethoven, Rembrandt. Kijk maar eens hoeveel werken die gemaakt hebben. En geloof mij: aan de lopende band. Inspiratie? Ik ben zelf maker, inspiratie komt vaak bij mijn vrije werken om de hoek kijken, maar in opdracht moet ik gewoon aan de slag gaan. Toch is de uitkomst in beide gevallen vaak hetzelfde.
Sommige kunstenaars klagen over gebrek aan inspiratie. Noemen het een writersblock. Of gaan aan de drugs.
Of je snijdt je oor eraf.
Inspiratie is niet het heilige middel. Inspiratie kan een begin zijn, maar hoeft niet. Als je maar eens in de zoveel tijd iets moois hoort, ziet of leest wat bij jou de aanzet geeft om ook zoiets te doen, maar dan anders. Noem het het startschot. Of het duwtje in de rug. Maar uiteindelijk gaat het er toch echt om wat je met die inspiratie gaat doen. Of misschien is het wel een vrouwen ding. Je zult mij in ieder geval niet horen zeggen dat ik ‘heerlijk geïnspireerd ben’. Dat de spirit in mij is gekomen. Die spirit zit er altijd in. Ik ben er altijd klaar voor. Kom maar op, werk aan de winkel. Ik leef en droom muziek. Of ben ik misschien dan stiekem de hele tijd geïnspireerd?
staat nog als een huis ook:
http://www.marcoraaphorst.nl/2009/03/25/inspiratie/
@Marco Raaphorst: misschien word je kriegel van het woord inspiratie. dat vind ik niet echt relevant. inspiratie is een idee, ingeving, gedachte dat als een bubbeltje in je hoofd opkomt. maakt niet uit hoe je het noemt, is ook niet belangrijk, het gaat om wat de ander ermee doet.
inspiratie is wat mensen aan elkaar doorgeven en dat is een mooi iets. dat kan iets zijn dat je zonder erg tegen je buurman zegt of in de kroeg. het kan een nieuwe/andere invalshoek zijn, iets waar jij toevallig aan denkt maar waar een ander bij gebaat is. dat is hoe het werkt. mensen die zeggen geen inspiratie te hebben zijn even zonder prikkels en ideetjes. ideetjes komen wel weer. waar ik je gelijk in geef is dat je ook iets moet doen. dan wordt het pas zoals je het wilt hebben. alleen ideetjes hebben of ingevingen en er verder niets mee doen is jammer.