‘Wat is je opleiding/werk?’
Gisteren smste iemand mij dat een potentiele date ‘afgeknapt was’ op de uitleg wat de persoon deed. Nadat er eerst gevraagd was naar werk werd er doorgevraagd over opleidingen en toen de persoon uitlegde wat het werk inhield en welke opleidingen genoten waren was het antwoord kortaf. Geen interesse. Meer. Want daarvoor nog wel.
Ik dacht na over de vele manieren je mensen leert kennen waarbij opleiding totaal geen rol speelt. Een tijdje geleden schreef Jochem over ‘uit een goed nest’ komen. Ook zoiets geks. In hoeverre is zoiets een graadmeter voor succes (in een (werk)relatie/ contact of wat dan ook?)
Ik legde uit dat het werk dat ik nu heb het juist níet belangrijk is wat ik daarvoor heb gedaan. Maar natuurlijk neem je de nodige (werk)ervaringen mee in je huidige werk. Er bestaat tenslotte ook nog zoiets als levenservaring. Ik vind het een beetje oppervlakkig als iemand je op basis van werkervaring en opleiding aan de kant schuift, alleen maar omdat iemand dénkt dat het niet zal matchen. Misschien heeft de stratenmaker veel meer te vertellen over praktijkervaringen en de omgang met mensen en zal de universiteitsmens dat heel veel theorie-ervaringen heeft en snel(ler) leert, minder ervaring hebben met teamwerken? Dat weet je toch niet? Kan iemand die heel goed kan schaken net zo goed afwassen? Kan iemand die goed kan bemiddelen net zo goed lampen in elkaar zetten? Ik noem simpele voorbeelden maar je snapt waar ik heen wil.
Leer je mensen eens kennen in plaats van papiertjes te checken. Iedereen heeft talenten en op bepaalde gebieden ervaringen. Het zou zo mooi zijn als er naar mensen gekeken zou worden in plaats van diploma’s.
gepubliceerd op 11.26.09 om 3:36 pm onder persoonlijk, werk
Het zegt wel iets over de kwaliteit van de persoon die zo afwijzend tegenover het zgn. ‘verkeerde papiertje’, natuurlijk. Daar wíl je dan toch ook niet verder mee…
@Irene: wil je dat verder uitleggen? ik geloof dat ik ‘t niet zo goed begrijp. kan te maken hebben met mijn opleiding en ervaringen.
Dat roep ik al jaren…
maar helaas werkt het in Nederland nu eenmaal zo.
Geloof ik (‘t is geen mening).
Nederland is een papierenland.
Voor alles heb je ‘n papiertje nodig.
Zelf nam ik ooit, als werkgever,
mensen aan op andere kwaliteiten.
Zo hadden we een papierloze kok,
die kon koken als de beste,
en een Pabo-er als souschef,
in een goedlopend eetcafé.
Ik ben het helemaal met je eens! Mensen met een hoge opleiding vergeten vaak dat er ook omstandigheden zijn waardoor iemand geen universitair briefje heeft. Dit is niet een kwestie van intelligentie. Het gaat om je kwaliteiten en nog belangrijker, je passie! Passie is belangrijker dan wat dan ook!
@Judith: dat denk ik dus ook.
@Anders: ik gaf jaren remedial teaching op een basisschool. de groepen die ik begeleidde gingen met sprongen vooruit. ik had geen diploma, mijn collega wel. omdat ik, denk ik, ‘feeling’ had voor weten hoe ik kinderen op andere manieren kon helpen. ik vond het enorm leuk en uitdagend om te doen. soms mis ik het nog. maar het mocht officieel niet! toen de inspectie onverwacht op die school langskwam rende de direkteur naar mijn kamertje om me eruit te halen en naar de klas te sturen waar ik net moest doen of ik de juf hielp. … genant, maar zo ging het wel. …
Geweldig artikel, ben het er helemaal mee eens, opleiding en ervaring hebben niets met relaties te maken, gevoel staat geen diploma voor, maar het onderwerp wat je aanhaalt zouden meer mensen eens moeten lezen, ook op de werkvloer. Mensem moeten meer respect voor elkaar krijgen onafhakelijk van opleiding en ervaring . Dit gaat erg hard achteruit