Diepgang.
De diepgang van het alledaagse. Misschien is het nu tijd om het dagelijkse te gaan zien als speciaal. Bijzonder. Hoe vaak gaan we als kippen zonder kop door onze dagelijkse werkzaamheden heen. Ons dagelijkse bestaan lijkt zo zwaar, nutteloos of saai. We kijken niet meer. Genieten vaak maar even en dan piekeren we weer over morgen.
Het lijkt klef om te roepen dat het Hier en Nu geldt. Dat we misschien meer zullen gaan inzien hoe de wereld werkelijk werkt. Dat een negen tot vijf economie misschien achterhaald is. Dat we gaan samenwerken met als doel gezamelijke doelen te behalen in plaats van de concurrentie aan te gaan. Dat we verspreid gaan werken om beter tot ons recht te komen. Dat we meer gaan luisteren naar onze innerlijke stem om te ontdekken waar we heen willen. En hoe. En wanneer. En met wie.
We gaan misschien wel richting kruispunten waar we overheen zullen stappen op weg naar persoonlijke doelen. We gaan elkaar beter in de gaten houden en elkaar helpen verder te komen. In plaats van geld ruilen we meer. In ruil voor hulp groeien we weer verder. We gaan ontdekken wie onze buren zijn. We gaan proberen om gesprekken aan te knopen met als doel diepgang te kweken. We gaan sowieso de diepgang ontdekken. In onszelf. In de ander.
We gaan inzien dat het geen egoisme is om grenzen op te stellen en ernaar te leven, maar dat juist door die grenzen hardop uit te spreken en uit te voeren wij eerlijker en puurder met ons zelf en de ander om zullen gaan. Dat we sowieso leren omgaan met eerlijkheid want de weg naar eerlijkheid is niet via achterdeuren en het verstoppen van je ziel.
We gaan misschien leren om tijd te nemen voor belangrijke dingen. Dat materialistische dingen er minder toe zullen doen en dat samenzijn het belangrijkst is. Dat we onze kinderen leren om lief te zijn voor de ander maar ook lief te zijn voor hen zelf. Dat we schuldgevoel aan de kant schuiven omdat het verspilde energie is. Dat we luisteren naar die innerlijke stem, onze intuitie, omdat die stem weet waarheen je moet gaan.
We gaan misschien wel inzien dat we kunnen rekenen op elkaar.
Of heb ik nu te diep in het glaasje gekeken?
gepubliceerd op 12.25.09 om 7:27 pm onder persoonlijk
ja, eerlijke ruilhandel in tijd en arbeid.
Onderschrijf je stuk welhaast volkomen.
Mooie kerstuitsmijter ook: “Dat we schuldgevoel aan de kant schuiven omdat het verspilde energie is.”
Het zij gezegd. Tekst!