Mooi gesproken, mooi verwoord, mooi antwoord. Vooral je zeggen over respect hebben voor elkaars gedachte, elkaars geloof, elkaars ongeloof vond ik mooi erbij horen.
Jouw wedervraag, potdorie……..
I’ll be back
ooit een video van een vrouw gezien (naam vergeten) die een hersenbloeding kreeg en heel bewust werd wat er allemaal gebeurde. zij beschreef in de periode erna dat ze geen verschil zag tussen haar eigen lichaam en dat van een ander, of de muren om haar heen. als een lsd-trip. kinderen hebben dat ook. die leren we dan ik en jij. die leren we waar hun lichaam ophoudt. “dit is je arm”
we leren praten, we leren wat wel en niet mag.
we leren een hoop van onze omgeving. zet ons alleen in een ruimte en we worden gek. laat ons een paar dagen niet slapen en we zien dingen die andere niet zien.
wat zijn we? energie? wat betekenen we voor elkaar? we leren dingen, we geven liefde, warmte. wat is dat? een bevestiging van een beeld dat we hadden? onze eigen spiegeling van een idee? een bevestiging?
dingen gaan kapot. snaren van de gitaar. bergen storten in. gaan wij in een andere wereld leven? ik geloof er niet in. en het hoeft voor mij ook niet. de overledenen hebben mij iets meegegeven. nu is het mijn beurt.
Dat is wat ik ook wel wil zeggen: dat we het niet weten. ik kan niet verkondigen dat ik dingen wel of niet weet, of een overtuiging gaan overbrengen. (zoals bij een godsdienst vinden dat god bestaat en men moet geloven, want anders…) misschien is dat ook wel het mooiste: dat niemand het écht weet.
en de herinnering aan een overledene is wat hem levend houdt. dat is mooi.
Mooi gesproken, mooi verwoord, mooi antwoord. Vooral je zeggen over respect hebben voor elkaars gedachte, elkaars geloof, elkaars ongeloof vond ik mooi erbij horen.
Jouw wedervraag, potdorie……..
I’ll be back
@Josephine; dacht; ik ga toch een moeilijke vraag bedenken joh!
ooit een video van een vrouw gezien (naam vergeten) die een hersenbloeding kreeg en heel bewust werd wat er allemaal gebeurde. zij beschreef in de periode erna dat ze geen verschil zag tussen haar eigen lichaam en dat van een ander, of de muren om haar heen. als een lsd-trip. kinderen hebben dat ook. die leren we dan ik en jij. die leren we waar hun lichaam ophoudt. “dit is je arm”
we leren praten, we leren wat wel en niet mag.
we leren een hoop van onze omgeving. zet ons alleen in een ruimte en we worden gek. laat ons een paar dagen niet slapen en we zien dingen die andere niet zien.
wat zijn we? energie? wat betekenen we voor elkaar? we leren dingen, we geven liefde, warmte. wat is dat? een bevestiging van een beeld dat we hadden? onze eigen spiegeling van een idee? een bevestiging?
dingen gaan kapot. snaren van de gitaar. bergen storten in. gaan wij in een andere wereld leven? ik geloof er niet in. en het hoeft voor mij ook niet. de overledenen hebben mij iets meegegeven. nu is het mijn beurt.
@Marco Raaphorst:
Dat is wat ik ook wel wil zeggen: dat we het niet weten. ik kan niet verkondigen dat ik dingen wel of niet weet, of een overtuiging gaan overbrengen. (zoals bij een godsdienst vinden dat god bestaat en men moet geloven, want anders…) misschien is dat ook wel het mooiste: dat niemand het écht weet.
en de herinnering aan een overledene is wat hem levend houdt. dat is mooi.
[...] Dit was in de serien van de De Vlogvraag. Deel 10. Op met-k.com [...]