Als er een onzichtbare
hand
over je bol
strijkt
of je zonder erg
een duwtje
geeft
in de juiste
richting,
fluistert
in je oor
van heel ver,
bijna
onhoorbaar
heel even
je hoofd
opgeheven–
Zei iemand wat?
dan roept
intuïtie;
het buikgevoel,
naar jou.
Als je niet
uitgerust
bent,
gejaagd,
(teveel) denkt,
chaos
om je heen,
is intuïtie
schor.
Geef het
een glaasje water.
Ha Karin,
Wat een mooi gedicht! Laten de mensen meer fluisteren, schreeuwen doen ze al genoeg.
Beste wensen voor een gelukkig, gezond 2010. En dat we maar een mooie S2M mogen creeeren.
Groetjes,
Y.
@Yolanthe: dank je wel. spitte gister door m’n archief en kwam ‘m tegen, is dus een ‘oudje’ maar vond het wel voor herhaling vatbaar.
jij ook een goed nieuw begin!
Mooi zeg!