Wanneer een koffiedate?
Gisterenmiddag had ik een koffiedate met @Petra. Een uurtje informeel kletsen over elkaars werk en wat de ander drijft. Een vrijblijvendheid uit wederzijdse nieuwsgierigheid omdat er raakvlakken waren en we elkaar inzichten gaven en elkaar vooruit konden helpen. Een heel leuk en inspirerend gesprek.
Een tijd geleden, toen ik pas begon met zelfstandig ondernemen, waren er heel veel van dat soort vragen om gesprekken. Mensen die graag wilden koffiedaten, ‘creatief wilden sparren’ en ondertussen wilden brainstormen over weblogs en hoe ik dat dan deed met mijn werk. Na zo’n gesprek voelde ik me leeg. Een heel verkeerd gevoel. Alsof het geen geven en nemen was maar enkel geven waardoor de ander vol energie en tips naar huis wandelde en ik moe en leeg naar de trein ging. Ik luisterde totaal niet naar mijn voorwaarden. Ik had mijn voorwaarden niet eens bedacht en uitgewerkt.
Er is een verschil tussen zakelijk zijn en werkgericht en informeel en gezellig. Het is denk ik erg belangrijk om altijd na te gaan wanneer jij er waarde voor jezelf uithaalt. Natuurlijk spreek ik weleens af met anderen (o.a via Twitter of blog) omdat er een soort van nieuwsgierigheid is en je de ander eens wilt spreken. Maar op het moment dat het een soort verkapte consult wordt en de één geeft en de ander ontvangt voelt dat niet goed. Het is belangrijk je eigen voorwaarden eens onder de loep te nemen. Reis ik het hele land door omdat iemand mij graag wilt spreken over werkgerelateerde dingen of komt die persoon maar lekker mijn kant op? Plan ik één zo’n gesprek op een dag of ga ik combineren? Is de vraag een gezelligheidsding of een werkvraag? Word ik uitgenodigd om mijn ding te doen of is die ander ermee gebaat en waar zit de balans tussen die twee? Kortom:
- Hoe ga ik mijn dag indelen?
- Wat combineer ik zodat ik een (waarde)volle dag verbruik?
- Wat gaat voor? En wat kan wachten?
- Wat kan de ander mij bieden?
- Wat is precies het doel van de koffiedate?
- Wat is de waarde die ik eraan hecht?
Misschien gaat het uiteindelijk toch om een soort gelijkwaardigheid. Het klopt namelijk niet meer als de één alleen maar vraagt en de ander alleen maar geeft. Zakelijk zijn en voor jezelf helder hebben wat jij weggeeft is belangrijk.
gepubliceerd op 02.26.10 om 11:46 am onder persoonlijk, werk
Hei K. Ik vraag bij dit soort verzoeken altijd aan de ander “hoe ziet het eruit wanneer onze afspraak geslaagd is voor jou? Waar ga je dan mee naar huis? Hoe zie jij voor je dat de afspraak ook voor mij geslaagd is?”. Dat werkt als een tierelier. 9 van de 10 keer kan ik diegene direct doorverwijzen aan een ander waarbij de kans op wederkerigheid veel groter is dan bij een afspraak met mij. En die 1 die over blijft is dan bijna altijd een wederzijdse inspirerende ontmoeting.
ha ka
leuk dat je ons onderwerp van gesprek ook hier in je blog zet. Ik weet niet of ik er zelf op een analytische manier mee om zou gaan, ben eigenlijk heel intuitief daar in en beantwoord dan de vraag voor mijzelf: heb ik er zin in ? Dat is mijn belangrijkste motief. Zin, om wat voor reden dan ook : ). Fijn weekend en groet van petra
@Petra: ik ging er ook eerst niet op een ‘analytische’ manier mee om maar soms bekroop me wel een gevoel van: dit klopt niet helemaal.
Grappig, ik krijg juist veel energie als ik mensen tips geef (waar ze zelf om vragen) Ondanks dat ik met 2 bedrijven druk ben, plan ik de vrijdag in voor mensen die mij willen ontmoeten omdat zij allerlei vragen vragen hebben of omdat zij kennis met mij willen maken zodat ik ze wellicht een duwtje in de goede richting kan geven. “geven loont”
Greetzz
@Debbie: en dat werkt voor jou, omdat je dat plant.
[...] bestaan er verschillende soorten koffiedates. Ik laste ooit ‘de koffiedate’ in omdat ik weleens vragen kreeg van mensen die me [...]