Het begint met een plan. Deel 2.

Ik liet jullie in m’n vorige blogpost deze mindmap zien:

it starts with a plan

it starts with a plan

Je kunt nog zoveel ideeën hebben maar op de één of andere manier raak je verdwaald in je eigen ideeénbrouwsels. Waar haal je de tijd vandaan en hoe begin je dan? En hoe hou je het vol?

Los van de vraag of het haalbaar is, want vaak weet je dat niet eens, moet je het écht ook willen. Het vroegste zaadje is je idee maar het moet ook nog groeien en het liefst niet doodgaan. Het idee is een beginsel, maar het willen is de weg!

Je weet écht wel wanneer je iets graag wilt. Dat voelt goed, het geeft je energie, je krijgt er goede zin van, je raakt enthousiast en doordat je enthousiast raakt steek je er anderen mee aan. Je laat je niet door mensen met enorme beren op de weg uit het veld slaan want jij denkt écht dat dit idee kans (van slagen) heeft. De reis begint met het willen en het uitvoeren zelfs zónder dat je weet waar je precies heen gaat!

Je kunt nog zoveel willen maar tijd plannen is cruciaal. Als je andere verplichtingen hebt zorg je ervoor dat je schift of tijd vrijmaakt, al is het maar een paar uur in de week. Je wilt aan de slag met je enthousiasme en je houdt dit het beste vast door een schema voor jezelf te maken. Als je dit niet doet verwatert je idee en gaat het dood. Zo zonde!

Als je niet heel lang wilt door-emmeren met je idee zul je een deadline moeten stellen. Dit omdat je het ook nog druk genoeg hebt met andere werkzaamheden. Je wilt niets verslonzen maar je wilt ook niet dat je idee ten gronde gaat aan uitproberen en prutsen. Ergens zul je hardcore aan de slag moeten. Een deadline voor jezelf stellen is een handige manier om aan het werk te gaan én te blijven! Zet een datum vast in je agenda; zoveel weken wil ik eraan besteden. Dit heb ik nodig!

En een goed dosis discipline helpt daarbij. Discipline heeft een naar randje. Het heeft een randje van ‘moeten’ en niet van ‘willen’. Je zorgt ervoor dat je altijd je einddoel voor ogen blijft houden. Voor mijn part zet je het heel groot op een bord in je kamer of schrijf je met lipstick op je spiegel, maar dáár doe je het voor! Je gaat toch niet halverwege of niet eens halverwege ermee stoppen omdat je moe wordt, of geen zin meer hebt, of omdat je om een andere reden niet meer wilt doorzetten? Je idee, weet je nog, was toch briljant? Het had toch potentie? Je deed het toch ergens voor? Kom op dan, vooruit!

Je zult zien en merken dat elk ding, idee, wat je energie een aandacht blijft geven, in energie en aandacht terugkeert. Zo werkt het nu eenmaal met ideeën en plantjes. Plantjes groeien als je ze water geeft en misschien groeien er zelfs wel mooie bloemen uit! Ergens wordt je uiteindelijk beloond met succes. Succes niet persé in geld uitgedrukt maar in allerlei facetten. Hulp, tips, ruimte, ervaringen, herinneringen, balans, doorgroeimogelijkheden, contacten, etc.

Je zult voelen dat die tijd, de discipline en het plan uiteindelijk zijn waarde krijgt. Je hebt iets gekneed en gebakken, water gegeven, geverfd, opgeleukt, standvastig en krachtig gemaakt en nu is er een eindprodukt, een af-ding. Het is je kindje, je uitgewerkte idee. Je wezenlijke ik.

En dat, dát, geeft je een enorm goed gevoel. …

Nieuwsgierig.

Nieuwsgierig

1 verlangend om iets te weten of waar te nemen.
2 benieuwd, curieus, kijklustig, weetgierig, onbescheiden

Vroeger toen ik nog een kleuter was hoorde ik weleens van de juf het commentaar: ‘Doe eens niet zo nieuwsgierig!’ wanneer ik me met mijn kleine neus weer eens ergens in mengde en een vraag stelde. Die nieuwsgierigheid verminderde toen ik naar de mavo ging en te verlegen werd om vragen te stellen als ik nieuwsgierig werd. Drempels zorgden ervoor dat ik niet meer durfde. Vragen stellen en dan voor ‘dom’ worden uitgemaakt maakte het al niet veel beter.

Door gezonde nieuwsgierigheid toe te passen kom je volgens mij verder dan degene die steevast blijft zitten op dezelfde plek en zijn/haar mond houdt. Gezonde nieuwsgierigheid zorgt voor kennis of toename van kennis. Kennis zorgt ervoor dat je dit toepast in je huidige situatie maar ook in situaties daarna. Nieuwsgierigheid is bewegen. Nieuwsgierigheid helt over naar de andere kant als je persé een net gebeurd ongeluk wilt zien. Wat heb je dan aan die nieuwsgierigheid?

Toepassen van nieuwsgierigheid is een ander verhaal. De één is nieuwsgierig van een afstand en observeert en de ander stelt vragen of wil het graag ook zelf ervaren en proberen. Ik leerde nieuwsgierigheid in mijn eigen tijd en ruimte te verwerken. Ik vroeg niet meer maar zorgde er zelf voor dat ik antwoorden kreeg ergens waar ik de veiligheid kreeg om de vraag te stellen.

Ik vind het prachtig hoe kleine kinderen omgaan met nieuwsgierigheid. Wat zit er in die doos, wat gebeurt er met de wasmachine, wat doen die blaadjes die van de boom dwarrelen en wat gebeurt er als je je ogen dichtdoet en weer opent? Er bestaan geen domme vragen. Ik probeer kinderen bij te brengen dat alle nieuwsgierige vragen gesteld mogen worden.

Ik pleit eigenlijk voor algemene nieuwsgierigheid. Misschien zou het zelfs een vak moeten zijn in het onderwijs.

(Naar aanleiding van de WOW van Marloes.)