Over enqueteurs.
Een tijdje geleden ging ik via een aanmeldingsbriefje akkoord met zes keer een NRC Next. Toe maar, een proefabo voor maar 6 euries was nog te doen. Alleen kreeg ik hem niet in de bus. Ik besloot, omdat ik inmiddels betaald had, toch maar eens te bellen naar de NRC. Ik moest het nummer hebben van de bezorgservice, ook om klachten te melden. Helaas kreeg ik geen écht persoon aan de lijn maar een spraakcomputer.
‘Geef nu uw postcode en huisnummer door…’
Ik gaf het door.
‘De spraakherkenner heeft het helaas niet herkend, probeert u nogmaals …’
Ik ar-ti-cu-leerde heel goed deze keer.
‘De spraakherkenner heeft het helaas niet herkend, probeert u n-’ Ik drukte kwaad de telefoon uit en riep in het luchtledige dat ik gewoon iemand aan de lijn wilde!
‘s Middags liep ik door het Delftse en zag een paar jongens in rode jassen met onder hun armen van die kranten die leken op NRC dagbladen.
‘Goedemiddag mevrouw, wilt u-’
‘Zeg, je bent enqueteur? Sta jij ook weleens in Den Haag? Ja? Ik zou graag eens een interview willen doen met zo’n enqueteur voor Hofstijl. Ik vraag me écht af waarom jullie op elke straathoek staan te blauwbekken.’
De jongen was even van zijn apropos. Het was toch de bedoeling dat hij de vragen stelde en ook nog eens marketingpraatjes hield?
‘Maar ik heb heel erg leuk werk. Ik kan zo-’ Hij gooide zijn krantjes weg tegen de muur ‘-een gesprek voeren met iemand.’
Of ik interesse had in de NRC. Oh ja hoor, ik wilde best een proef abo-tje. Als ik HEM DAN OOK KREEG!
Ik pakte mijn kaartje. Gaf het hem.
‘Ik zou graag eens iemand willen interviewen die in het Haagse weleens enqueteert zo de hele dag. Wat maakt hij of zij mee, waarom gaat die persoon niet bij de supermarkt werken.’ Had de persoon weleens vaker last van vervelende mensen zoals ik.
Er waaide een stevige wind. De regen viel met bakken uit de hemel terwijl er een vaag zonnetje scheen. Maart liet nog even zien wat ie kon.
‘Maar eh, je krantjes waaien weg!’ riep ik, en ging.
Mocht desbetreffende enqueteur dit lezen en zin en tijd hebben, mail me dan! Anders geef je het kaartje gewoon door aan je collega!
gepubliceerd op 04.1.10 om 7:00 pm onder persoonlijk, werk