‘Waarom ontploft een rauw ei in een magnetron?’
Het grote klaslokaal was bommetje vol, oud en jong door elkaar, en men ging heel serieus in op die vraagstelling. Ondertussen kon ik me maar één wedervraag bedenken.
De lezing bij het Haganum Festival ging over vragen stellen. Op school leer je de gekste dingen, zoals hoofdsteden uit je hoofd leren, maar wat nu hoofdsteden precies zíjn, dat leren we niet. Vragen stellen in het onderwijs is sowieso afgeleerd; je hebt maar te leren uit je hoofd en op het moment dat je vragen stelt, en héél veel vragen stelt, wordt je bestempeld als irritant en vervelend.
Een jongen, naar ik schat een jaar of tien, maar overduidelijk hoogbegaafd gaf een antwoord op de vraag waarom een ei ontploft in een magnetron. Iets met buitenste vel en vloeibaar binnenste waardoor er teveel hitte ontstaat zodat de boel gaat expanden. Logisch.
Ik bedacht me dat vragen stellen nog niet eens zozeer een issue was. Vragen stellen aan jezelf is prima, maar vragen stellen aan de ander is nog erg vaak een euvel. Men wordt opgevoed om vooral zelf uit te pluizen. De wereld is snel, we hebben internet en andere manieren om iets op te zoeken of uit te vissen. Vragen stellen doe ik nog steeds in mijn hoofd, vandaar dat ik mijn piekermomenten in de hand moet houden. Als ik mijn vragen hardop zou stellen zou het misschien de helft schelen.
Na afloop baalde ik dat ik die vraag niet gesteld had. Niemand stelde die vraag. Was er dan écht niemand die zich afvroeg waarom je in godesnaam in the first place een rauw ei in een magnetron zou willen stoppen? In plaats daarvan gaf ik Bas Haring een tip. Nils Roemen is bedenker van het concept Durf Te Vragen. Als Bas bezig was met een boek, of de gedachte had over het schrijven van een boek, zou het eens goed zijn contact op te nemen met de mensen achter dat concept. Want durftevragen is een geweldig idee waardoor men weer leert niet te schromen een vraag te stellen. Tijdens fysieke bijeenkomsten maar ook op twitter.
En mijn vraag is nog steeds, helaas, niet beantwoord. En dat ligt aan mijzelf. …
Nou, ik heb wel eens een ei in de magnetron gestopt. Maar dat was dan wel gekookt. En het ontplofte ook. Maar een gekookt ei, dat snap ik nog, die gebruik je in gerechten. Maar een rauw ei… geen idee!
En toch is de reden zowel simpel als (sorry) dom. Er zijn slimmerds die denken dat je in een magnetron eieren kunt KOKEN
Je moet eens weten hoeveel M-waves ik heb moeten schoonmaken ;-/
@Rafael: bestaan er domme vragen? ook zo’n vraag …
Het is niet zo verwonderlijk dat vragen stellen in het onderwijs niet bepaald aangemoedigd wordt, als je je bedenkt dat de voornaamste taak van het onderwijs is om kinderen te leren gehoorzamen. Het enige dat we op school leren en dat we later als we gaan werken nog steeds toepassen, is gehoorzaamheid. Aldus Seth Godin. Dat geeft te denken. Blijf vooral vragen stellen.
Waarom? Omdat het kan. Punt.
Je begrijpt dat ik het wel eens gedaan heb. Weliswaar niet in een magnetron, maar in een kampvuurtje in de tuin. We wisten ook wat er ging gebeuren. Niet hoe het werkt, maar dat het gebeurt, dat uit elkaar ploffen. Ik kan je vertellen: minutenlang staren naar het kampvuur, een knal, de hele tuin onder de scrambled eggs. Gelachen dat we hebben.