Mede doordat het boek Bloghelden van Frank Meeuwsen hier op tafel ligt; een onwijs (zwaar) boek, mooi vormgegeven en vol met (theoretische) blogverhalen en weetjes van en over toen, en doordat Marco Raaphorst een blogpost gewijd heeft aan zijn eigen persoonlijke bloggeschiedenis vond ik het ook leuk om dit te doen!
Mijn bloggeschiedenis begint in 2003. Ik weet nog dat ik een computer gekocht had voor in mijn nieuwe appartement en mijn pc alleen gebruikte voor informatie zoeken en email. Tijdens een rondje surfen op internet kwam ik bij een weblog terecht en dacht: dit wil ik ook! Via web-log.nl startte ik toen mijn weblog. Ik schreef korte stukjes over wat ik dagelijks meemaakte. Ik vond dit een perfecte manier om te schrijven online. Mijn blog was een feit.
Al gauw merkte ik ook dat er beperkingen waren aan web-log.nl. Via Edwin (ook blogger) mocht ik later een beetje webruimte ‘huren’ om van daaruit verder te bloggen. Ik nam een soort van nieuwe naam aan: met-k.says.it en blogde vanaf 2 november 2003 vrolijk verder. MetK werd Met-K. Men ging me ook zo in diverse loglijstjes met die naam vermelden en ik kreeg een trouwe aanhang van reageerders. In de zomer van 2004 ging ik samen met Kitty (blogster) voor het eerst naar een weblogmeeting in het Vondelpark in Amsterdam. Een beetje teleurstellend was het wel; er zat een behoorlijke groep webloggers met fototoestellen in een kringetje en toen wij ons netjes voorstelden kwam er nauwelijks wat uit. In een andere kring zijn we toen maar gaan zitten. Het was de eerste keer dat ik offline bloggers ontmoette, o.a Frommel. Kitty en ik vonden het stom dat elke weblogger met fototoestel bezig was dus besloten we ons plan uit te voeren. We namen van alle bloggers een foto van de achterzijde, en maakten een kontenlog. Ook Nico Dijkshoorn, fervent blogger op dat moment, wilde graag naar de Vondelparkmeeting komen met wat vriendjes van GeenStijl. Maar er waren alleen woorden maar geen daden.
Op 13 maart 2005 kreeg ik eindelijk mijn eigen domeinnaam en webspace op met-k.com! Via blogger.com zou ik vanaf dat moment gaan bloggen. Het voelde alsof er meer zelfstandigheid in zat. Voorheen voelde ik me afhankelijk van anderen. Mijn webspace bij Edwin had ik altijd met groot plezier gebruikt, maar zélf verder bloggen met eigen naam voelde eigenlijk beter. Ik begon constateringen te schrijven, quotes en mijmeringen. Ik speelde steeds meer met woorden en tekst. Webloggen voelde steeds meer als een onderdeel van mijn dag.
In augustus 2005 vroeg de lokale radiozender Katwijk of ik interesse had om elke zaterdagochtend live op de radio een blog podcast te doen bij Ontwaacken in alle Smaacken. Na heel veel aarzelen zei ik ja. Op 13 augustus 2005 deed ik mijn eerste audiolog. Ik zat elke zaterdagochtend ontzettend zenuwachtig te zijn en als de telefoon ging schraapte ik wel tien keer mijn keel om er dan live een blogstukje uit te gooien. Heel vaak heb ik het niet gedaan; ik kwam erachter dat ik er helemaal niet klaar voor was en stopte. Ik heb het idee dat het concept toen wél enorm vooruitstrevend was en dat ik nu zekerder in mijn schoenen sta. (Dat ik jaren later diverse radio interviews zou doen én op het NOS Journaal zou staan met Blog-Art had ik toen niet kunnen voorspellen.)
Eind 2006, begin 2007 gooide ik webloggewijs mijn hele routine overboord. Ik was het even zat om dagelijkse rompslomp online te zetten en wilde meer verhalend schrijven. Dit zorgde ervoor dat ik een aantal trouwe volgers verloor. Zij konden niet wennen aan het schrijven in de derde persoon. Ik kreeg er veel kritiek op; weblogs waren bedoeld om persoonlijk te schrijven. Anderen bleven geïntrigeerd, waaronder Zezunja, die er het volgende van zei op haar blog: ‘Karin is altijd vaag. Ze schrijft met ze in plaats van ik, waardoor je nooit weet of de stukjes die ze schrijft over haarzelf gaan. Reageren wordt dan lastig, ik heb me al eens vergist door sterkte te schrijven in haar reactiedinges, zonder dat ik zeker wist dat het over haar ging. Stukjes met ze scheppen afstand. Stukjes met ze vergen een omweg. Ik ben meer van bam. Van midden in het gezicht. Van direct, hup, zonder omweg. Ik zit mensen graag op de huid, dus doorgaans hou ik niet van stukjes met ze. Maar ik hou wel van Karin. En van haar stukjes.’
Toch waardeerde het publiek mijn verhalenblog. In 2007 stond ik in de ‘net niet gehaalde ‘Best Geschreven Weblog’ van de Dutch Bloggies. Daar was ik toen al heel tevreden mee.
Ook in 2007 ging ik ook schrijven voor aboutblank.nl. Ik bedacht About:Girls omdat ik vond dat er te weinig meidenschrijfsels op aboutblank te vinden waren. Daarnaast werd ik gevraagd te bloggen voor MooisMagazine. In 2007 werd er ook een Neplogwedstrijd gehouden. Ik deed daar, in eerste instantie voor de lol, aan mee met het blog Witte Koord. Daarna gaf ik het volledige boek uit in eigen beheer. Dit boek werd in 2008 goed verkocht en niet alleen onder familie en vriendenkring. Misschien dat toen mijn weblog stiekem ook wat ‘professioneler’ ging worden, puur door mijn weblog in te zetten voor zakelijke doeleinden.
In januari 2009 nam ik de beslissing te stoppen met mijn vaste baan. 29 april 2009 was echt mijn allerlaatste werkdag. Ik wilde me helemaal toeleggen op vrij mens zijn en vrije beslissingen nemen ook werkgewijs. Ik ging naar de Kamer van Koophandel in Den Haag en schreef mezelf in. Mijn eenmansbedrijf kreeg dezelfde naam als mijn blog: met-k.com omdat ik via mijn weblog mijn werk wilde gaan inzetten.
In 2010 ben ik mijn vrijetijdsbesteding, namelijk het bloggen, gaan zien als werk. Ik geef nu cursussen, lezingen en presentaties voor scholen, bedrijven en zelfstandigen over Creatief Webloggen en hoe je een weblog inzet voor werkzaamheden en social media. Mijn blog is belangrijk onderdeel van mijn werk geworden. Mijn blog is waar ik mijn inkomsten uit haal. En ik ben overgestapt van Blogger naar WordPress. Het is even wennen maar aldoende leert men!
