Er zijn van die onderwerpen die ‘besproken’ worden op andermans blog waarbij ik meteen een onbedwingbare zin heb om zodanig uitgebreid te reageren dat er eigenlijk een nieuwe blogpost ontstaat. Datzelfde geldt ook weleens bij een tweet.
Daarom vind ik het best apart als mensen vertellen dat sinds zij twitteren niet meer of bijna niet meer bloggen. Alsof alle inspiratie en zin hebben om te schrijven in het twitteren gaat zitten in plaats van in bloggen. Waarom kan twitter niet samengaan met het bijhouden van een weblog? Dat kan namelijk makkelijk!
Al vaker heb ik aangegeven dat het om je heen kijken en ontdekken veel te maken heeft met vinden van inspiratie. Inspiratie kun je namelijk oppikken op allerlei plekken, bij allerlei mensen. Je moet je antenne alleen openzetten en oefenen om die antenne te gebruiken.
Op dinsdagmiddag 11 mei zal ik ook daar wat dieper op ingaan tijdens de twee uur durende cursus Creatief Webloggen in de Hoge school INHolland in Diemen. Voor meer informatie klik je hier!
Er zullen best positieve uitzonderingen zijn hoor maar ik denk dat een blog aan de wilgen hangen en inruilen voor Twitter ruikt naar zelfsabotage. Maar misschien dat boekenschrijvers hetzelfde zeggen tegen bloggers: schrijf toch een boek!
@Peter: je kunt idd én bloggen én schrijven!
I wonder, too about the idea that there is only *one* way to communicate on-line. One’s twitter or one’s facebook somehow “rreplaces” one’s weblog, for example. I see all these different ways of expression–twitter, facebook, wordpress, lastfm, youtube, vimeo, flickr, uzw–as tools not as ends to themselves.
People may remember Seth Godin’s marketing advice in a decade, but nobody is going to care that he used Seth Godin.com rather than a tweet to say something.
The one thing of which I am certain is change–we will use different platforms in five years than we use now. We will have more fun ways to use the internet. We will love it all–and we will use those platforms so long as they work for us, and then we will evolve to other platforms.