Wanneer ben je een blogger?
Eén van de vragen die me gesteld werden tijdens de pauze van de cursus Creatief Webloggen bij de Hogeschool INHolland in Diemen was wanneer je nou blogger bent en wat dan blogmateriaal is? Was proza bijvoorbeeld blogmateriaal, of was dat een dagverslag?
Misschien is ook één van de drempels om te gaan bloggen: het idee hebben dat als je ‘blogt’ je amateuristisch bezig bent. Dat je verslagen, gedachtenkronkels, je ideeën, je herinneringen, je kreten en je gedichten niet dáár horen op een blog maar eigenlijk in een boekwerk. Of dat het dan opeens een site heet en geen blog.
Ook die tijd is misschien veranderd. Ten goede zou ik willen zeggen. Was een blogger eerst misschien een nerd of een geïsoleerde huisvrouw? Een onbekende met een hobby, namelijk een beetje schrijven? Misschien zat zijn of haar verslag of schrijfseltje wel vol taalfouten en was het uberhaupt niet waardig materiaal om de wereld in te sturen?
Zou je het fijner vinden als je jouw schrijfsel, je idee en je brainstorm, een column zou noemen? Een artikel? Een artikel in een blogvorm? Een opiniestuk? Een stuk proza? Een gedicht? Een vrij denkende creatieve uitspatting? Is het dan wel oké? Voelt dat beter? Prettiger? Kun je daarmee wél thuiskomen bij je familie en vrienden?
It’s all in a name?
gepubliceerd op 05.12.10 om 9:45 pm onder persoonlijk, werk
Volgens de online van Dale:
blog·ger de; m,v -s iem die een weblog bijhoudt.
Simpel toch? Als je blogt ben je een blogger. Of bedenk zelf een leuke benaming waar mensen op feestjes vragen over gaan stellen zoals web-artiest of Internet kunstenaar of autonoom uitgever of web columnist. Of toch maar gewoon blogger. Of nog enger: schrijver.
@Peter: webschrijver!
@Peter de Kock: Ha!Ha! Het woordenboek biedt mooi uitkomst. Zo simpel kan het zijn. Ik hou trouwens graag de term professioneel webhoofd aan, maar dat terzijde.
Overigens kleeft er aan het woord bloggen bij sommige lui wel een negatieve associatie. Maar dat zijn vaak mensen die er zelf weinig kaas van gegeten hebben. Hetzelfde geldt voor applicaties als Twitter.
It’s inderdaad all in a name. Dat is het mooie van bloggen: alles kan.
Zelf lees ik het liefste de blogs die all-in-one zijn: dan weer een schrijfsel, een idee of brainstorm, of eens een column, opiniestuk of artikel, afgewisseld met wat proza of een gedicht en dan weer eens een creatieve uitspatting.
En dat maakt de blogger dan vanzelf een webschrijver!
Ook een goeie Michael, professioneel webhoofd. Ik denk ineens ook aan de term Internet-vuller, het digitale equivalent van de vakkenvuller bij de supermarkt. Webschrijver wat Karin noemt klinkt ook leuk. Zelf hou ik het gewoon bij blogger. En als dat negatieve associaties oproept , dan is dat maar zo. Bij mij roept advocaat negatieve associaties op, toch ook een gerespecteerd beroep.
Als Michael professioneel webhoofd is dan mag ik mezelf toch wel webhobbyhoofd noemen? Hoewel ik amateur verhaaltjesproducer ook wel wat vind. Maar volgens mij kan je ook zonder het beestje een naam te geven veel plezier beleven aan een blog.