Gisterenavond was ik even wezen kijken bij Kaderock. Een flashback met mijn vroegere jaren, noem ik dat maar, waar ik een hele periode op half versleten gympen liep met fluoriserende veters, een strakke afgetrapte zwarte spijkerbroek met gaten erin die bijeen werden gehouden met veiligheidsspelden in allerlei maten. Zwarte t-shirts, mijn langste haar in een hoge staart en op mijn bril een sticker van een oog. Ja, het kon me toen allemaal geen reet schelen. Bij (Rock)Café ‘t Kaatje danste ik elke zaterdagavond op Bette Midler’s Beast of Burden maar ook Pearl Jam, Nirvana’s Come As You Are en op liedjes van Led Zeppelin.

Er waren mensen die destijds bang waren voor het leren jasjes lang haar volk, maar vriendelijker volk dan dat kon ik me niet bedenken. Bij elke per-ongeluk- botsing werd er netjes ‘sorry’ gezegd. Ik heb een fijne tijd gehad bij ‘t Kaatje.

Elle Bandita trad gisterenavond op het hoofdpodium op en was ‘Neerlands Beste Rockchick.’ Ze zong haar longen uit haar lijf, zette een dijk van een performance neer, had een steengoede band die haar begeleidde maar had helaas ook een onsympathiek trekje. Misschien met haar verkeerde been uit bed gestapt maar omgang met het publiek was gewoonweg vervelend. Jammer. Toch kiekte ik wat foto’s weg. Zie hier het resultaat.