Toen ik een kleine meid was van een jaar of zes stond ik bovenop de biljarttafel in het carnavalscafé aan iedereen te verkondigen dat ze even naar me moesten kijken want ik had een dansje en dat dansje wilde ik dolgraag aan iedereen laten zien. Bang voor publiek was ik allerminst. Ik trad graag op; één keer per twee jaar grote balletuitvoeringen in de stadsschouwburg, klassikale optredens van de Dolly Dots te pas en te onpas, en ook thuis stond ik al dansend en zingend en regelend in de woonkamer. Iets laten zien aan een publiek vond ik geweldig.
Na de mavotijd was dat in één klap over. Mijn extraverte houding was er eentje van een grijs muisje dat achterin de klas zat zich te verbergen achter de rug van een ander. Ik had een hekel aan spreekbeurten en voelde me ziek van angst als ik ook maar iets in het openbaar, in de klas, moest doen of zeggen. Ik wilde onzichtbaar zijn.
Na mijn gezwoeg op werkgebied en het opzeggen van mijn baan vond ik het ook belangrijk weer op te zoeken wat daarmee gebeurd was. Hoe kon ik van een enthousiaste, niet bange durfal omdraaien en zo verlegen worden? En hoe kon ik dat veranderen en wilde ik dat wel?
‘Ga uit je comfortzone’ is wat veel verteld wordt door allerlei coaches en mensen die vinden dat je je grenzen moet opzoeken. Doe juist de dingen die je eng vindt om te groeien. Martijn Aslander‘s bekende verhaal is dat hij de allereerste keer flauwviel toen ie voor een groep moest spreken. Spreken in het openbaar is best een klus. Je moet goed verstaanbaar zijn, rustig je verhaal vertellen en je boodschap moet vooral overkomen. Dat je ook nog bepaalde dingen niet zou mogen daar zet ik dan mijn vraagtekens bij. Soms heeft het ook z’n charme denk ik.
Ik kreeg afgelopen week videomateriaal in handen van mijn presentatie/spoedcursus Creatief Webloggen bij INHolland. Ik gaf die presentatie in een vrij rumoerige bibliotheek. Ik heb de video bekeken en kwam tot een paar verrassende conclusies. Ja, ook dat ik erg vaak ‘ehm’ zeg en dat ik het liefst mijn handen vrij heb want een microfoon vasthouden vind ik vreselijk. Ik weet nu ook waarom ik bepaalde dingen doe en wanneer ik dat doe. Het is goed om jezelf terug te zien. Goed om te zien hoe je overkomt, waarop je moet letten voor een volgende keer en goed om te kijken naar jezelf want zo ziet de ander jou dus.
Morgen kan ik het materiaal op vimeo gaan zetten en zal ik het ook hier laten zien. Een soort Speakonomy maar dan zonder een lijstje met punten. Die je overigens best in de comments mag plaatsen hoor. Tips en adviezen zijn altijd welkom. Morgen dus.
Angst voor speakonomy ?
@Kees Romkes:
Volgens mij kan ik meedoen aan het zesde zintuig. Had deze reactie wel verwacht namelijk. Ik weet niet, en dat zei ik ook tegen Sanne Roemen toen zij erover blogde, wat me precies tegenstaat. Ik denk namelijk dat in deze een lijst wel oké is en zélfs bruikbaar, maar omdat er zoveel verschillende mensen zijn met verschillende kwaliteiten voor verschillende soorten presentaties en lezingen dat je niet kan spreken over een ranking en dat is denk ik wat me tegenstaat. Een lijst, prima! Een goed overzicht van mensen die iets te bieden hebben is goed! Maar dat zou het ook meteen moeten blijven, aangezien het zulke diverse mensen zijn. Wat de één aanspreekt is voor de ander bagger en andersom.
Ik ga wel even kijken hoor naar die video van jou. Ben erg benieuwd. Je bent een feisty girl!
@Karin: Die reactie had je geen zesde zintuig voor nodig, alleen het juiste publiek
Speakonomy is ‘een’ manier om jezelf te promoten en te branden. Open en authentiek, het is alleen aan de bezoeker om daar een waarde oordeel aan te hangen. Net zoals je ook niet blind de TV koopt die het hoogst scoort op kieskeurig, doe je dat zeker niet voor een spreker. Speakonomy is dan een tool om (redelijk) objectief te kijken naar de prestaties van een spreker.
De vergelijkingstool moet je alleen niet zoveel aandacht geven, ik kan me niet voorstellen dat iemand op speakonomy komt en “zomaar een spreker zoekt” en dan gaat voor de spreker met de hoogste score.
Waarom geen video op Speakonomy? Lijkt mij dat beeld veel meer zegt dan een lijstje.