Oh, oh, oh, wat een dolle gezelligheid. Een tutjesgehalte plus zullen we maar zeggen. Vantevoren riep ik nog, nadat het euromuntje ineens gevallen was, ‘Ik kan het nog steeds niet geloven dat ik (ik!) mee ga doen aan een heuse vrouwenclubjestaartjesmiddag via Twitter!’
Maar de onderwerpen, naast thee en taart, waren niet van de lucht! Zo waren we ontzettend serieus in gesprek over het huidige politiemannen mensenbestand en dat het zó oneerlijk is dat jij als bruine schone wel een boete krijgt maar de blonde slettebak dame niet en hoe het onderwijs- en zorgsysteem achteruit gaat. Ook werd besproken hoe bizar het is om met openbaar vervoer te reizen omdat je soms van deur tot deur ruim drie uur onderweg bent terwijl het maar een pokkestukje zou moeten zijn. Als ze die sporen nou eens konden verleggen ofzo. Ik vertelde nog over mijn kappersafspraak. Hoe een met botox ingespoten kapster meedeelde dat ze ook haar fronsrimpels eens moest laten doen en ook dat zij het vreemd vond dat er zich op dit moment geen date aandiende. (Dat laatste vergat ik nog te vertellen maar onderweg naar huis liet de botoxbovenlip me niet los.)
Ruim twee uur teutebellen. Met leuke, grappige en slimme vrouwen. Dat moet op herhaling!
Helemaal mee eens! Meer taart en meer verhalen!
Het was aangenaam!
Leuk hoor, al die gesprekken, maar ik kan niet luisteren en taartjes eten tegelijk. Tijdens het taartjes eten sta ik gewoon even uit (ik kan nog net knikken en schudden op de juiste momenten, dus echt onaangenaam gezelschap ben ik ook weer niet)
Die taartjes zien er overigens verdomd goed uit!
vreetmutsen! :p