Het is leuk en interessant om op vele verschillende plekken te komen en mensen te spreken over werk. Het woord werk heeft sterk de associatie met iets dat minder leuk is; een ding dat je telkens moet doen. Sommige mensen zeulen zichzelf dagelijks naar een werkplek om de hele dag bezig te zijn en het niet leuk en uitdagend te vinden. Andere mensen springen ‘ochtends uit hun bed en werken graag. De invulling van wat werk precies is, wat er in deze tijd aan verandering plaatsvindt omtrent werk en werkplekken (Het Nieuwe Werken oftewel het Vrije Werken) en hoe men invulling wil geven aan hun dagbesteding begint steeds meer te spelen heb ik het idee.

Een aantal jaren geleden zat ik heel even zonder werk. Ik voelde me nutteloos, machteloos en algeheel naar. Mijn werk als groepsleidster was mijn bestaan, mijn leven. Ik associeerde mijn werk, mijn beroep, met mijn identiteit. Natuurlijk ben je meer dan je werk, maar het bleek, voor mij, dat mijn beroep heel belangrijk was in mijn leven. Ik wilde een functie hebben. Ik wilde wat betekenen voor een ander. Werk is misschien meer dan alleen centjes verdienen zodat jij je huur of hypotheek betalen kunt.

Dinsdag zat ik bij de kapper en hadden wij het over werk. Mensen vragen nu eenmaal als ze je niet kennen: ‘Wat doe je?’ Ik vertelde in het kort mijn overstap van vaste baan naar zelfstandig ondernemerschap. Dat als je het gevoel hebt veel meer in je mars te hebben dan wat je bij een vaste baan met een organisatie en een baas boven je mag doen, je tegen muren op loopt en gaat vastlopen. Dat iedereen nuttig in het leven wil staan en wil doen wat qua niveau bij hen past. Dat zelf beslissingen nemen daar ook bij hoort, want je bent toch in staat zélf te weten hoe jij je werk kan invullen? ‘Ik zou doodgaan als ik elke dag naar een werkplek moet waar ik niet thuishoor.’ vertelde de kapster tijdens het knippen van mijn haar. ‘Ik woon boven de kapsalon, zei ze, ‘Iets wat je niet snel zult doen als je het werk ziet als minder leuk.’

Dat mensen graag de waardering krijgen die ze verdienen is misschien nog wel één van de belangrijkste essentie van je dagbesteding vullen. Ook al heb je een moment in je leven dat je alleen geld verdient omdat het noodzakelijk is, er moet nu eenmaal brood op de plank, en je werk niet echt is wat bij je past, dan toch is de figuurlijke schouderklop; een gemeend complimentje, wel zo’n boost om het vol te houden. In deze wereld zijn er tal van mensen die werken en weten dat zij een hele andere opleiding genoten hadden, of werk doen wat onder of zelfs boven hun niveau past. Tal van mensen werken zo hard dat zij nauwelijks vrije tijd overhouden en er zijn mensen die vies en smerig werk doen omdat het nu eenmaal niet anders kan. Ik heb dagelijks bewondering voor werkende mensen, wat hun beroep ook is. Of je nu bij HEMA achter de kassa staat of toiletjuffrouw bent, een leraar onderbouw bent of de directeur van een multinational. In deze wereld zijn we allemaal nodig. Een dank je wel, een glimlach of een andere waardering is misschien best wel eens het minste wat je elkaar kunt geven.