Vorige week was mijn hoofd een warboel aan flarden van gedachten omdat veel situaties zich op hetzelfde moment aandienden, werk en prive. Hoewel mijn familiesituatie een beetje wankel bleek, mijn moeder is ziek en moet volgende week geopereerd worden, kwamen er ook tal van werkkansen voorbij. Het hoog en laag van het onzichtbare koordje was in mijn hoofd steeds aanwezig. En voelbaar. Afgelopen vrijdag sprak ik iemand met wie ik het had over dat hoog en laag koordje en hoe balans precies werkt. ‘Hoewel ik me erg bezig hou met het nare nieuws, voel ik me goed.’ En dat is, zoals de kreet zegt ‘in je kracht staan’. Een kreet die ik op hetzelfde moment snel de deur uit wil gooien.
Toen ik nadacht over deze afgelopen week en de mensen die mij in een vorige periode wisten te dragen of te raken kwam ik terecht bij een rijtje van sterke vrouwen. Dat was puur toeval, ik ben geen onwijze feministe, maar het was een grappig gegeven. In 2007 reed ik elke week naar Eindhoven omdat mijn werkgever wilde dat ik met een coach sprak over mijn mogelijkheden maar verzuimde hardop te vertellen dat het vooral mijn onmogelijkheden betrof. Zij was een vrouw die niet iedereen zomaar mocht. Je had een klik met haar of niet. Ik voelde me meteen op mijn gemak bij haar. Ze was direct in haar uitspraken en ik wist meteen wat ik aan haar had. Haar advies: ‘Altijd heft in eigen hand houden‘ is een uitspraak die ik sindsdien nooit meer losgelaten heb. Het werd mijn mantra, mijn levensdoel.
Een andere vrouw was mijn laatste locatiemanager. Zij was een totaal andere manager dan alle andere managers die ik ervoor gezien en meegemaakt had. En ik had er in zes jaar tijd wel zeven zien komen en gaan. … Als er iemand was die voor eigen verantwoordelijkheid was en zelfontplooiing dan was zij misschien wel de voorloper van het vrije werken. Ze wist het zelf alleen nog niet en bovendien was de organisatie niet zover. Zij was de enige manager die me accepteerde voor wie ik was en mee wilde denken over mogelijkheden en niet in beperkingen. Uiteindelijk, na diverse gesprekken, was ook zij de eerste die ik vertelde dat ik niet meer wilde werken bij die organisatie. Zij was een van de mensen die me vertrouwen gaf te doen waar ik goed in was. Zij riep altijd: ‘Als het niet goed voelt, niet doen. Als het goed voelt, doen!’
Nu ik erover nadenk en dit opschrijf schieten me nog andere vrouwen te binnen. Mijn arbo steunpunt. Zij leerde me hoe het zit met verantwoordelijkheden. Dat het niet goed voor je hoofd en lijf is om oververantwoordelijk te zijn. Dat je op tijd moet zien waar de grens van jou halt! zegt en de verantwoordelijkheid begint bij de ander.
Voor mijn boekidee heb ik deze dames in mijn achterhoofd zitten. Zij schrijven een beetje met me mee en kijken over mijn schouder. Dat boek moet zo’n ontzettend leerzaam maar vooral ook leuk boek worden! Volgende maand heb ik een gesprek met een uitgeverij. Hopelijk zien zij wat ik zie.
Welk advies heb jij ooit gekregen wat je nu nog toepast?
Wat is het beste advies wat j ooit hebt gekregen? .: http://www.met-k.com/2010/11/09/8-wat-is… Nieuwe Blogpost!
@metkcom mooi stuk karin. #nieuweblogpost
Het beste advies wat ik ooit heb gekregen is om in beweging te blijven. Dus als je het niet meer weet: ga wandelen. Als je vastzit: kies een richting en ga die kant op. Of besluit (is ook een beweging) om even niets te doen. Als je het even niet meer weet: laat het liggen en doe even iets anders.
Je hoeft immers vaak maar 1 ding te doen, te ondernemen, om in zaken waarin je vastloopt helderheid te krijgen.
Dat is mijn motto: blijf in beweging.
@ingridtappin en welk advies is jou altijd bijgebleven?
@ingridtappin en dank!
@metkcom beste advies ooit was: durf te vragen!
@metkcom het is uiteindelijk een combinatie van adviezen die eigenlijk niet in 1 tweet is neer te zetten, maar de rode draad is: 110% jezelf
@metkcom zijn. niet teveel opzoek gaan naar wie je bent, maar naar wie je wilt zijn. en dat zijn met volle overtuiging.
@Heide: eigenlijk is dat ongeveer hetzelfde als wat mijn coach destijds zei. heft in eigen hand is namelijk altijd zelf de beslissing nemen en dus zelf de beweging maken. passief zijn en toekijken hoe een situatie zich uitvouwt is stilzitten en nooit goed.
@ingridtappin soms echter weet je nauwelijks meer wie je ook alweer was. dan is t handig op zoek te gaan. en dan 110% jezelf te blijven …
@CuliCreatief oh, die is idd goed! (is een hoofdstuk in mijn boek!)
@metkcom zie je tis lastig in een tweet
weten wie je bent is idd erg belangrijk. maar het moet geen zoektocht worden. er zijn n aantal >
@metkcom vaste waarden waar ik mijn beslissingen en handelingen aan toets. zeker als ik twijfel. en in die waarden zitten onderdelen van >
@metkcom wie ik ben, waar ik sta en wie ik wil zijn (mijn beste ik) en waar ik heen wil. 110%
Ik probeer nog altijd toe te passen wat mijn vader op de middelbare school tegen me zei, dat ik moest gaan doen wat ik leuk vond, wat me interesseerde. Het is nog niet goed gelukt, maar ik blijf proberen.
niet nadenken over muziek maar spelen. muziek is geen wiskunde.
Deze tips vond ik waardevol:
1. van een lid van onze emancipatiecommissie op de universiteit: frapper toujours. over de dingen die niet kloppen in de wereld, blijven benoemen en ‘aankloppen’. maar vooral niet alleen.
2. van een collega: ook bij kritiek leveren wel een vrolijke noot blijven hanteren.
3.van mijn begeleider bij mijn stage en afstuderen; Niet te veel tegen de stroom inzwemmen. Kost veel te veel energie .
4. * De beste – van mijn loopbaancoach – durf te vragen! *
Niet in die woorden natuurlijk, maar daar kwam het op neer. bij het zoeken van een nieuwe richting; denk na welke banen en werkomgeving je wat lijkt. Ga naar mensen toe die dat werk doen, vraag advies of je geschikt bent en hoe je verder kan komen. Vraag om hun verhaal. De meeste mensen vinden het leuk over hun werk te praten . Ze vinden het leuk om mensen te ontmoeten.