Ik zal je precies vertellen waarom.
Er is zoveel inspiratie om je heen. Juist dichtbij. Hoe ziet je werkdag eruit? Wie spreek je? Waarover? Wat zijn je mijmeringen? Waar gaan je ideeen over? Wat wil je bereiken? Waar zit je kans? Wat wil je worden als je later groot bent? Waar word je enthousiast van? Welke muziek beluister je terwijl je werkt? Op welke plek kom je tot rust? Waar denk je aan? Wat wil je? …
Ja, maar er zijn schrijvers bij wie het gaat om hoe ze iets opschrijven, niet over wat. Vooral humoristische stukken gaan soms werkelijk helemaal nergens over.
En er zijn dagen dat de woorden niet komen. Dat je wel onderwerpen hebt, maar dat alles onhandig en gekunsteld lijkt wat je opschrijft.
In muziek is dat hetzelfde. Het gaat er niet om dat je iets speelt, maar dat je er ineens iets in hoort. En soms klinkt alles koud, hoekig en steriel.
@Laurent
Dan is het toch ‘gewoon’ dingen proberen tot dat iets redelijk genoeg is om op voort te bouwen, lijkt mij..