Deel 1.

Gisteren waren we onderweg naar Amsterdam maar reden de treinen niet. We waren gestrand in Haarlem en er was weer enorme chaos. Bij de KRO zou het die avond in het programma van In de Schaduw van het Nieuws gaan over social media. De redactrice had me vorige week al gebeld en ik twijfelde om in-the-picture te staan tijdens de live-uitzending. Aan de ene kant borrelde er een boel in mij. Ik zou het namelijk erg jammer vinden als er die avond een vertekend en ouderwets beeld tentoongespreid zou worden over social media en internetgebruik. Het zogeheten ‘wat men niet kent’ baart een bepaald publiek grote zorgen en is eng, naar en vooral negatief voor de samenleving. Ik was bang in een setting terecht te komen waarin ik mezelf zou moeten verdedigen in plaats van te vertellen hoe oprecht mooi, verrijkend en speciaal social media is heden ten dagen. Ik zei dus nee, en Marco Raaphorst zei ja.

Over communicatie gesproken, face to face communicatie op het station in Haarlem was er dus niet. Borden gaven vage dingen aan, er was geen NS medewerker te vinden en men moest het allemaal maar zelf uitzoeken. Zelfs een conducteur die in een gestrande trein richting Dordrecht stond sloot snel de deuren voor een paar hevig ontdane (buitenlandse) reizigers die graag meer wilden weten over deze toestand.

Ik geef je een voorproefje van wat er later ging komen. Mensen die niet goed begrijpen wat social media precies inhoudt of er zelfs erg op tegen zijn willen graag verkondigen dat face to face ontmoeten en ‘in de buitenwereld treden’ vele malen beter is dan online via twitter, facebook of andere social media. Online elkaar spreken wordt gezien als niet echt, nep, oppervlakkig, asociaal zelfs.

Er waren geen NS medewerkers te bekennen gisteren op het station. Niemand kon elkaar geruststellen of even iets vertellen over wat er gebeuren ging. Er liepen heel veel mensen ontredderd rond. Men haalde hun schouders op, keek elkaar een beetje verdwaasd aan. Wat nu? … Ik blijf het ontzettend idioot vinden dat geen enkele televisie nieuwszender een paar weken terug tijdens de brand in Utrecht, waarbij vele reizigers in een zelfde situatie belandden, geen een item maakte over wat er toen gebeurde. Via Twitter werden de oplossingen bedacht om elkaar te helpen. Men gaf elkaar een lift. Men kreeg onderdak. Online ontstond de snelle oplossing. Hoezo asociaal? …

Meer later deze dag!