Het ging bijna niet door. Vriend voelde zich een beetje ziekjes. Toch besloten we met de trein via Breda naar het zuiden des lands te gaan. Eerste klas. Omdat het relaxter was. Dat hadden we nodig; relaxation. Vakantiegevoel. Even andere omgeving. Verrassingen.

Eerste kerstdag zouden we bij mijn ouders zijn. Dat wilde ik graag dit jaar, ik was al drie keer niet thuis geweest met kerst. Hoewel we allemaal weinig met kerst hebben en niet van tradities houden, was het voor mij nu wel een fijner gevoel even thuis te zijn. De week erna zou mijn moeder alweer aan een infuus moeten in verband met chemo, en mijn moeder deed er alles aan daar nog even niet aan te denken. Tijd voor gezelligheid en lekkernijen. Niet overdreven want waar ging het over, maar een stukje kerstkrans werd zeker aangeboden.

Het hotel was dichtbij het station en had zowaar een interessant verleden in zijn muren zitten. De gebroeders van den Bergh bezaten in de 19e eeuw een wattenmolen en weverij. Er waren nog wat muren blijven staan en kleine elementen kwamen terug in het verder tres chique hotel. Ik tuurde later die avond, na een gezellig etentje, uit het hotelraam naar de kerk waar ik jaren net achter gewoond had. Mijn geboortestad.