Een eigen werkplek heb ik niet. Vorig jaar zijn ik en anderen lang bezig geweest in het Haagse ervoor te zorgen dat er een bruisende werkplek zou komen. We kwamen soms heel ver in onze gesprekken maar uiteindelijk, na veel praten en onderzoeken, merkten we dat vrije werkers vooral samenkomen voor prettige gesprekken en minder snel een werkplek huren, zeker als de kosten oplopen en je daarvoor makkelijk in een cafe kunt zitten.

Het is dan ook wat het vrije werken zo vrij maakt; je bent een zelfstandige nomade en met je laptop, telefoon en een betaalde kop koffie kun je werken waar je wilt. Het is niet altijd ideaal, vooral als je zakelijke gesprekken moet voeren in een lawaaierige omgeving. Het fijnste zou zijn om een extra kamer in je huis te hebben waar je mensen kunt ontmoeten en je werk rustig kunt uitvoeren. Met een goede koffiezetapparaat, fijne huiselijke meubels en de rust om gesprekken te voeren of telefoontjes te plegen. De netwerkplekken die er nu zijn kampen allemaal met de uitvoer van een goed werkend businessmodel. Ik ben blij dat we eind vorig jaar besloten hebben hier niet meer mee verder te gaan. Het vrije werken is vrijer dan we dachten. Misschien ook wel mooi zo.