Ik begin ben begonnen met een serie vragen aan mezelf. Vragen die een ander aan mij zou kunnen stellen en die ik ook aan jou zou kunnen stellen. Over creativiteit. Waar is het bij jou begonnen en ontstaan en wat doe je ermee, of ben je het kwijtgeraakt? Wil je het (terug)vinden? Doe je mee? Reageer en zet je link in de comments of reageer in de commentbox. Je kunt alle creativiteitsvragen hier terugvinden.

De laatste tijd wordt het me steeds meer duidelijk dat ik altijd heb willen schreeuwen: ‘Ik kan veel meer dan dit!’ Het begon eigenlijk meteen al op de lagere school, waar rekenen een probleem was en gefocust werd op problemen. Als je als leerkracht (of ouder) focust op problemen, groei je niet meer. Als je niet voldoende groeit, kun je ook niet concentreren op wat wel goed gaat en wat uitdaging verdient. Het zorgt ervoor dat alles wat langzamer gaat. Of stopt.

In een generatie waar diploma’s en voldoende aangevulde CV’s er meer toe deden dan hoe je overkwam, wat je te melden had en een stukje gunfactor; ‘met jou zie ik het wel zitten’, raakten steeds meer mensen met voldoende capaciteit en ontwikkeling verder in de problemen. Blijkbaar was een universiteitsdiploma maar te weinig levenservaring geloofwaardiger dan andersom.

Ik heb geleerd, nadat ik mijn vaste baan eraan gooide, te vertrouwen op mezelf. Het grootste goed. Met mijn te bewandelen weg kwam ik er ook wel. De weg die bedrijven me wilden insturen was vaak een weg van hobbels en ‘ja, maren’. Heb vertrouwen in mij. Ik maak er iets moois van. Ik zorg ervoor dat je wat van me leert. Ik kan mijn verhaal overbrengen omdat ik het geloof. Heb er vertrouwen in. Ik kan veel meer dan wat ik hiervoor gedaan heb.

Ik werk graag met mensen die ‘iets’ zien in mij. Als zij ‘iets’ hebben gezien in mij, dan snappen ze me.