We waren veel te vroeg! Toch? Er waren maar twee jassen net opgehangen bij de garderobe. Er stonden wat lui buiten in de kou te paffen, want paffen moet altijd doorgaan natuurlijk, en wij liepen naar de zaal. De boekenstand lag al mooi klaar, Roswitha had me een paar dagen geleden gevraagd mijn bundels erbij te leggen maar mijn Witte Koorden waren allemaal uitverkocht. De bar was geopend, ik werd een paar keer aangesproken met: ‘Jij bent toch met-k?’ en ik spotte grote Rutger van de koekjesfabriek en kletste wat.

Er liep tijdens de Dutch Bloggies een kleine Rutger rond, half verborgen langs de muren, van een afstandje de boel observerend om dan vervolgens na een tijdje met roze microfoon en cameralicht iemand te ondervragen. Ik bekeek het allemaal vanuit ‘psychologisch oogpunt’. Best interessant om te zien hoe een controlekwestie werkt. Zelf de vragen stellen is soms beter dan andersom. Dat bleek later wel toen Rutger het podium op moest omdat zijn collega een prijs gewonnen had. Misschien vond ik dat wel het meest interessante van de hele avond, naast het goede gezelschap van collega bloggers die ik wel of niet (her)kende en mijn Haagse vrienden.

En nu is het dus voorbij. De Dutch Bloggies is no more. Dominique Weesie is decennium blogger en daar laat ik het bij.