Vandaag is het zover. Dan teken ik het contract voor het boek wat ik ga schrijven. Nou ja, eigenlijk was ik er mee begonnen, een hele poos geleden. Met schrijven. Het idee was er al en later breidde zich dat uit. Soms heb je gewoon een idee en dat idee groeit omdat je erin gelooft. Je hebt geen concrete plannen, geen plan van aanpak, maar wel een soort beeldende visie van waar je terecht zou willen komen. Ik heb gemerkt dat juist die ideetjes en wensen uitkomen door slimme vragen te stellen en ondertussen je door niets en niemand te laten tegenhouden. De ‘ja, maar‘ mensen zet je de deur uit. En ook je eigen ja,maren moeten verdwijnen, anders lukt het niet.

Ik wist vantevoren niet dat ik uberhaupt een boek zou schrijven voor in een boekwinkel. Ik ben van de Do It Yourself; ik had al eens een bundel gedichten in eigen beheer geschreven en online verkocht. Maar soms wil je nog meer mensen bereiken. Bovendien riep ik eens op twitter dat ik niet ‘een’ uitgeverij zocht, maar ‘de’ uitgeverij voor mij. Een uitgever die bij me past; qua visie, uitstraling, overleg. Een uitgeverij met dezelfde gedachtengang en ideeen. Zodat je ook samen naar buiten kan uitdragen waar je samen voor staat.

Opkrabbelen heeft twee betekenissen. Ik ga later nog vele malen hierover bloggen en je op de hoogte houden van alle vorderingen! Ik heb zin om te schrijven!