Laatst bedacht ik het me; dat als je naar buiten gaat als je haren er net af zijn, je over een drempel moet misschien. Thuis in je veilige omgeving zien een paar mensen je en zij raken er min of meer aan gewend, maar daarbuiten, in de grote boze wereld, weet je niet hoe vreemden reageren. Je zou je voor kunnen stellen dat zij kijken en er een conclusie aan zullen verbinden, zoals je zelf vaak doet als je iemand ziet die geen wenkbrauwen meer heeft en een sjaal over haar hoofd geknoopt heeft. Ooh, die is dus ziek. …

Mijn moeder gedraagt zich kranig moet ik zeggen. Toen ze die ene zondagmiddag met een tondeuse de laatste haren van haar hoofd scheerde, ging ze meteen ‘s maandags al boodschappen doen in het winkelcentrum in de buurt. En zo hoort het ook. Het leven is vol kanker maar het gaat ook nog gewoon door.