Laatst in een blogworkshop bespraken we de verschillende social media kanalen en wat je er prettig aan vindt en wat niet. Er werd gesproken over twitter; de voor- en de nadelen en ook het gebruik van Facebook kwam voorbij. Meestal is mijn opmerking erover dat je moet bepalen wat voor je werkt en wat bij je past. En ervoor open staan en het proberen.
Ik heb sinds een korte periode facebook erbij en bekijk wat voor me werkt en wat niet. Nog steeds vind ik het een ratjetoe van verzamelde informatie op een pagina. Het werkt voor mij redelijk onoverzichtelijk. Het prettige eraan is dat ik mijn blogposts automatisch verwerken kan in facebook waardoor het ook weer traffic genereert naar mijn blog. En als men geen twitter gebruikt kan men (als email voor deze mensen niet werkt) me via facebook contacten.
Er staat sinds vandaag een ‘like’ knop onderaan elke blogpost. Dit na aanleiding van een blogcursist die me meedeelde dat het echt van nut is. Men vindt het blijkbaar erg nuttig te kunnen ‘liken’. Door op een ‘like’ te klikken na het lezen van een blogpost laat je zien hoe waardevol een bepaalde tekst is of foto of quote, en stuur je het op die manier door aan anderen. Een soort Retweet maar dan anders. Ik weet nog niet of ik die knop laat staan hoor, ik heb een ietsjepietsje moeite met een verhaal liken waarbij dood en verderf langskomt of andere serieuze zaken waar niets aan te liken valt behalve een empatische ‘ik leef met je mee’ of gewoon keiharde stilte omdat je een brok in je keel hebt of gewoonweg niets kunt zeggen.
‘Ik ben vandaag getuige geweest van een vechtpartij. Het ging er hard op!’ –> ‘LIKE!’
Misschien vind ik de RT wel een andere manier van doorgeven van nieuwswaardigheden. Een like is iets te oppervlakkig? Enfin, je kunt het doen. Wil je er een like aan koppelen, go ahead. In iedergeval zou ik deze gedachtengang met jullie willen voortzetten. In de reactiebox.
‘likes’ zijn net als sterren in de krant en thumbs up. Ik vind het lekker om ze aan te klikken, maar heb precies dezelfde bedenkingen wat de ‘waarde’ ervan aangaat.
Misschien is ‘like’ gewoon als ‘gele schoenen’.
Als je daar mee over straat huppelt krijg je ook meer opgestoken duimen dan met je zwarte gympies. Zelfs als je daarbij over dood en verderf loopt te roepen.
@Jowi: goede uitleg idd. snelle reactie geven bedacht ik me ook. een reactie plempen in de reactiebox vergt meer tijd en energie van je. een ‘like’ is snel gedaan waarmee je alsnog aangeeft dat je het stukje waardeert?
Likes zouden in samenhang met aantal views en/of met dislikes moeten worden gebruikt. Zoals YouTube bijvoorbeeld doet.
In de huidige informatiemaatschappij is het handig als je redelijk snel een inschatting kunt maken of een artikel de moeite van het lezen waard is. De informatie over het aantal views is daarbij wel van belang om nieuwe artikelen de kans te geven om voldoende likes te ontvangen.
Mooiste is dus likes met aantal views, of likes met dislikes en views.
@Michel: snap de transparantie van likes en dislikes. maar geeft me wel een negativiteit mee als ik dat zie bijv. op youtube. vooral denk ik omdat motivatie ontbreekt. het is allemaal zo snel geklikt ipv gezegd …
@Karin. Klopt natuurlijk, maar juist die snelheid maakt dat meer mensen hun (snelle)mening geven en uiteindelijk komt het dan aan op aantallen. Hoe meer mensen het artikel hebben gelezen en hebben aangegeven of ze het “liken” of niet, hoe waarschijnlijker het wordt dat het totaalbeeld juist is.
Als potentieel lezer kun je dan weer sneller de (lees)waarde van het artikel inschatten. Sneller dan wanneer je alle reacties moet lezen.
Bovendien moet het m.i. “naast” de optie om normaal te reageren worden gebruikt. Ik verwacht dat lezers die er waarde aan hechten om op artikelen te reageren die optie nog steeds zullen blijven gebruiken.
“Ik verwacht dat lezers die er waarde aan hechten om op artikelen te reageren die optie nog steeds zullen blijven gebruiken.”
Zoals ik @Michel. Ik ben het heel erg met jullie allebei eens, vandaar de “like” hier. Like gaat over aantallen, niet over inhoud. En de kwalificatie “Like” bij overduidelijk onleuke postings, daar stoor ik me ook aan. En – google het maar eens – hele bevolkingsgroepen zijn het met ons eens.
Maar het “ongepaste” ervan nodigt de lezer dan juist extra uit om een geschreven commentaar te plaatsen.
Om op zijn twittters te zeggen *datdanweerwel*
Deze zag ik nog:
After multiple trips back and forth between the two cities, Mike finally popped the question – in true StumbleUpon style. On one of Sarene’s visits, Mike led her to a secluded spot by a river in Lowell, Massachusetts. Sarene noticed that he was wearing two layers of shirts, but didn’t realize why until Mike peeled off the top shirt, revealing a graphic with the Stumble! button. He turned to her and said, “Push the button.” She did, and then he got down on one knee and proposed. She gave him a thumbs-up.
Pingback: I Like. (Deel 2.) « met-k.com