Vanochtend heb ik een mail gestuurd naar mijn vorige werkgever. Een kinderopvangcentra in het Gelderse. Daar heb ik een aantal jaren gewerkt en veel gezien en meegemaakt. Mijn opleiding was er eentje van de ‘oude stempel’ en meteen na mijn eindexamen, met vakken als recht, drama en omgangskunde, veranderde de opleiding en naar mijn idee versoepelde er nogal wat (als ik de stagiaires zo zag die ik later moest begeleiden.) Beroepshouding, ‘het in de vingers hebben’ en leervermogen zakten nogal eens scheef her en der. Hoe vind je nou goede, betrokken pedagogisch medewerkers met kwaliteit?

Via de ‘ouderwetse’ manier; het lezen van een sollicitatiebrief, een gesprek en eventueel een dagje meedraaien op de werkplek wordt je blijkbaar in sommige gevallen niet echt wijzer. Hoe zou je dat kunnen voorkomen? Of minimaliseren? Is het niet een two level situation? Het bedrijf wilt weten wie zij in huis halen, maar ook de toekomstige pedagogische medewerker wil weten of hij/zij in het team past.

En dat kun je natuurlijk voor een deel al uitleggen voordat je gaat schrijven of mailen. Het beeld wat je neerzet als bedrijf moet passend zijn bij de vraag van de medewerker. Social media is bij uitstek een perfect middel om dat plaatje completer te krijgen zodat men niet teleurgesteld wordt.

Bovendien ken ik de ins en outs van het werken in een kinderdagverblijf en buitenschoolse opvang. Goede, betrokken collega’s die verantwoordelijkheid kennen zijn de pareltjes die je het liefst zo lang mogelijk in het schelpje wilt laten. Het bedrijf behoort die medewerkers te koesteren. En mochten zij nieuwe aanwinsten nodig hebben is het belangrijk zulke pareltjes te vinden. Het gaat om kinderen ten slotte.