Jezelf naar voren schuiven is een Nederlandse gene. Je schuift jezelf namelijk niet zo snel naar voren. Jezelf naar voren schuiven is lefgozerig en doe-maar-gewoon-dan-doe-je-al-gek-genoeg. Kapsones, daar houden we niet van in Nederland.

Het ligt er natuurlijk maar net aan hoe je omgaat met je goede bedoelingen en wetenswaardigheden omtrent jezelf. De ene persoon zal zich helemaal plat twitteren met mededelingen hoe goed het met de persoon gaat. De andere is wat meer bescheiden en zal af en toe laten weten hoe hij of zij ervoor staat, werkgewijs.

Jezelf opgeven voor een gastblog, een gastblog vragen bij iemand of een interview afspreken is bijna een taboe. Je wordt gewoon gevraagd en anders niet. Als ik mensen mail of via twitter vraag mee te doen met de 5 prangende vragen, zullen ze vereerd zijn (waarom?) en eerder ‘ja’ zeggen dan als ik een algemene oproep doe op mijn blog.

Er is in alle 41 keren maar een persoon geweest die mij zelf benaderd heeft. De rest van de gastbloggende geinterviewden zeiden allemaal ‘ja’ na een verzoekje via email of twitter. Lieve mensen, bloggers, je mag best een mail sturen hoor! Vind je het leuk en interessant om de 5 prangende vragen te beantwoorden en ben je nog niet uitgenodigd door mij, schroom dan niet en mail me gewoon! Ik wil de 100 halen namelijk!