Het was al gepland, het vakantietripje naar Brussel. We boften met het weer. We boften minder met de hoosbui die op de eerste avond neerkletterde. Gelukkig zaten we net onder een zonnescherm van een restaurantje in een drukke straat. Ik zou er onder andere ook heengaan in verband met het Gegoten Lood project. Helaas vergat ik het adres en aanverwante informatie dus werd het even tussen overstappen door bellen en regelen.

Ik bezocht veel plekken waar boeken werden tentoongespreid. Ik verdiep me, sinds het schrijven van mijn boek, in het boek. Het boek is iets moois vind ik. Ik kan me ook nauwelijks voorstellen dat men graag een e-book leest; zo’n glad ding. Kaften, bindwijzen, de geschiedenis van het boek, lithografie. Het is tastbaar.

Ik heb in de drie dagen nog nooit zo veel gelopen. Terwijl vele toeristen de standaard kiekjes maakten zag ik de kunst van de straat. De mooiste streetart die je bedenken kunt. En we ploften op menig terras om even bij te tanken met een grote jus d’orange en ijs en crepes. De zon scheen fel, het voelde als vakantie en de avonden waren lang.