Ik begin ben begonnen met een serie vragen aan mezelf. Vragen die een ander aan mij zou kunnen stellen en die ik ook aan jou zou kunnen stellen. Over creativiteit. Waar is het bij jou begonnen en ontstaan en wat doe je ermee, of ben je het kwijtgeraakt? Wil je het (terug)vinden? Doe je mee? Reageer en zet je link in de comments of reageer in de commentbox. Je kunt alle creativiteitsvragen hier terugvinden.
In de eerste klas, groep 3, mochten we met oostindische inkt tekenen. Met zo’n zwarte vulpen in de inkt, heel voorzichtig zijn want als dat op je kleding kwam… Ik maakte een tekening van bijen en vlinders en bloemen. Mijn ouders kregen kort erna een tien minuten gesprek waar juf Monique hen vertelde dat ze zag dat ik aanleg had voor tekenen. Ze liet de tekening zien aan mijn ouders en legde er wat over uit. Blijkbaar had ik voor een zesjarige met veel detail een bloementekening gemaakt.
In de zesde klas, groep 8, tekende ik voor het eerst een portret van een vriendinnetje van mij. Die tekening heb ik nog steeds bewaard in m’n allereerste dagboek. Ik kan me herinneren dat ik de ‘ooh’s en ‘aah’s bekeek van klasgenoten en dat ik een fijne kriebel in mijn buik voelde. Blijkbaar was dit iets waarin ik uitblonk en gaf het me een goed gevoel, in plaats van steeds te moeten horen dat ik onder de maat presteerde bij rekenen.
Helaas overleed Natascha op negenentwintig jarige leeftijd. Ze is gestorven in haar slaap.
Wanneer wist jij dat je creatief was en waarmee?
Met blokfluit speelde ik alle boekjes uit. De leraar zei dat ‘ie ons niets meer kon leren. Op de lagere school was dat. Gelukkig is dat nooit veranderd. Vanaf mijn jeugd is het pielen met muziek en spullen gebleven. Gewoon nieuwsgierig wat gaan rommelen. Zo is het met internet ook gegaan. Voor mij is het zelfdoen misschien sterker dan creativiteit. Lastig woord.
Al vanaf mijn jongste herinnering was ik bezig met dingen bedenken en creëren. Daarin ook altijd het gevoel had dat ik daar anders en beter in was dan de meeste anderen, zoals iedere kleuter dat eigenlijk wel denkt. Pas later komt het besef dat je ‘creatief’ bent, als ze je komen vragen of je iets kan tekenen, een stukje muziek wilt spelen, wat wilt schrijven, als je andere mee kan krijgen in je originele ideeën. Creatief zijn is in mijn huidige werk vooral het zoeken naar oplossingen, problemen oplossen door buiten de welbekende hokjes te denken. Mijn creatieve hobbies beoefen ik thuis, door te tekenen, te spelen in een bandje, het schrijven van een boek.
Nog maar net in staat mijn allereerste woorden op papier te kunnen zetten, fantaseerde ik er hevig op los. Elke dag speelde een ander bekend familielid of vriendje/vriendinnetje de hoofdrol in mijn verhaaltje-van-de dag.
Mijn buurmeisje was een paar jaar jonger dan ik en ik kon haar met gemak overtuigen van het bestaan van kaboutertjes. Om de dag verstopten de kaboutertjes een kort briefje in de speeltuin, speciaal gericht aan mijn buurmeisje. Vol verbazing bekeek ze de briefjes en ik hielp haar met het lezen. Samen schreven we dan een briefje terug. We lieten bosjes madeliefjes achter voor de kaboutertjes en soms lag er een klein cadeautje voor mijn buurmeisje bij het briefje.
Altijd weer enorm spannend voor mijn buurmeisje waar het briefje die dag verstopt lag en wat de kaboutertjes dit keer weer schreven. Misschien zouden we die dag wel echt een keer een van de kaboutertjes te zien krijgen..
Ik wist toen niet goed wat het woord ‘creatief ‘ precies betekende, ik wist wel dat mijn moeder me regelmatig vertelde dat ze verbaasd stond van mijn fantasie.