Een onzichtbaar draadje bindt sommige mensen met de ander.
Het verbindt; maakt zichzelf een knoop, en vervolgens draait zich als vanzelf, na een tijdje, in een steeds groter wordende knoop, totdat het touw opraakt.
Hoe kan het dat sommige mensen zich met elkaar verbonden voelen; het klikt, maar dat touwtje raakt maar steeds in de knoop?
1 reactie op “In de knoop.”
Ik geef het twee keer eerlijk toe: ik herken het wel. Tegelijk weet ik oplossing ook niet.
Daarom een vraag terug: ben je van staal?
Want wat ik dan weer wel weet, is dat ik nog nooit een stalen touw in de knoop heb zien liggen. Daar in de veilige havens van anderen.
Ennuh, er is een type dat ook nooit in de knoop zal raken. Of waar je mee verstrikt raakt. Dat is de gladjanus.
Maar ik vraag me ernstig af of jij daar wat mee wilt aanknopen…
Succes met het ontwarren!
Ik geef het twee keer eerlijk toe: ik herken het wel. Tegelijk weet ik oplossing ook niet.
Daarom een vraag terug: ben je van staal?
Want wat ik dan weer wel weet, is dat ik nog nooit een stalen touw in de knoop heb zien liggen. Daar in de veilige havens van anderen.
Ennuh, er is een type dat ook nooit in de knoop zal raken. Of waar je mee verstrikt raakt. Dat is de gladjanus.
Maar ik vraag me ernstig af of jij daar wat mee wilt aanknopen…
Succes met het ontwarren!