Delen. Waarom willen we zo graag delen? En is delen zo verkeerd? Is het verkeerd om te laten zien wat je doet, hoe je dat doet en wanneer en wat je erbij voelt terwijl je iets doet? Is het vreemd om te willen ventileren? Is het stom, idioot of gewoon iets wat in deze wereld aan het veranderen is? Zitten er naast nadelen ook mooie en bijzondere voordelen aan?
Gisteren sprak ik met medewerkers van het Museum van Communicatie die een kleine tentoonstelling opgezet hebben dat W.E Blog heet over familieblogs. De ietwat extreme versies werden vertoond. Ik was me ervan bewust dat mensen soms niet zulke slimme dingen doen online en niet altijd goed nadenken over consequenties. Daarnaast gebeurt het wel degelijk helemaal niet alléén online. Beluister de telefoongesprekken maar eens als je in de trein zit. Terwijl tientallen reizigers kunnen meeluisteren maakte een jongeman het een tijdje geleden uit met zijn vriendin. En dat ging niet zo zachtzinnig. Mij maakte het niet heel veel uit, ik vermaakte me wel met deze audio-soap. Ook zag ik laatst een enorme grote foto bij een reportage in een krant over iemand waarbij onderaan de foto stond dat deze mevrouw in het echt anders heette. De buurvrouw die ‘s ochtends naar de kiosk ging om een krant te kopen zou de pagina weleens open kunnen slaan en haar buurvrouw uitvergroot in de krant zien. ‘Hey, dat is Maria. Oh verrek, ze heet hier Bep.’
Het is goed om deze discussie te blijven voeren. Het is goed mensen te laten ervaren wat zij doen online. Als je druk aan het solliciteren bent ga dan niet je dronken foto’s op hyves zetten. Je toekomstige baas checkt meer dan je denkt. Heb je conflicten met je baas en dreigt er een ontslag, maak het je baas niet nog makkelijker je te laten gaan. Dik jij je voorkomen een beetje aan? Vertel je dingen die niet geheel de waarheid zijn online? Komt altijd uit. Dit geldt niet alleen als je online actief bent. In het dagelijkse leven heb je net zoveel risico keihard door de mand te vallen. Wees daarin tegen gewoon jezelf. Weeg je woorden af. Als je het ergens niet mee eens bent en je blogt erover, wees dan zo stoer om dat ook te zeggen als het offline nodig is. Roddel je online over een persoon, weeg dan eens af of je dit ook face to face zou zeggen. Je online voorkomen zou dezelfde moeten zijn als je offline voorkomen.
Er is veel verandering momenteel als het gaat om privacy gevoelige informatie. En dan heb ik het niet eens over wat mensen op blogs, twitter, facebook en hyves meedelen. Het gaat veel verder dan dat. Waar staan in Den Haag en in andere steden in Nederland camera’s en weet jij wat men doet met die gemaakte beelden? Vertel mij eens wat er gebeurt met de informatie die via jouw OV Chipkaart verspreidt wordt naar derden? Hoe zit het met abonnementen, registraties en dergelijke? Hoe zit het met de ziekenhuizen die laatst nog van je wilden weten of je het goed vond om je eigen patienteninfo te delen? Denken we daar weleens over na?
de insteek is vaak angst. mensen die zich durven te laten zien kennen die angst niet. ik vind dat heel goed. gewoon gaan, dingen doen en je niet te laten afremmen.
Pingback: Slotje erop? Deel 2. « met-k.com
Veel twitteraars hebben de neiging volgers te verzamelen. Ik had op een gegeven moment 1149 volgers maar deelde met teveel mensen weinig tot niets gemeenschappelijks. Waarom zou ik hen al mijn tweets laten lezen?
Vrij drastisch heb ik mijn account gewist en ben met een nieuw twitteraccount van voren af aan begonnen. Om en na bij 50 volgers had ik in het begin. Een heel overzichtelijk, aangenaam aantal. Nu zit ik alweer tegen de 100 aan en merk dat ik het overzicht alweer wat kwijt dreig te raken.
Misschien toch maar een slotje erop. Al was het alleen maar omdat ik mij blijf verbazen wie er zoal interesse in mij tonen en me gaan volgen.