Het kwam voor het eerst langs op Twitter. Een blogrevival? Na enig speurwerk en wat vragen aan Esther, één van de initiatiefneemsters, werd het duidelijker. De blogrevival was gestart omdat er vele blogs aan blogstiltes deden of het bijltje erbij neergegooid hadden. Waarom?
Een paar jaar geleden werd er nog volop geblogd, en even zo vaak gereageerd. Maar op de een of andere manier verdwenen veel bloggers stilletjes van het toneel, op een aantal diehards na. Ofwel men stopte er helemaal mee, of de blogjes namen in frequentie af. Bloggers werden broodschrijvers, boekschrijvers of legden zich toe op het twitteren, oftewel microbloggen. Reaguurders bleven weg, gingen in de lurkstand, of meldden zich plots op Twitter. Kortom, er zal op veel gebieden nog best wat af geblogd worden, maar de blogwereld zoals ik en een aantal anderen die kenden, is veranderd.
aldus Esther op haar blog.
En natuurlijk merk ik het ook. De reacties zijn niet meer wat ze geweest zijn. Men ‘like’ t elkaar te pletter en reageert via Twitter in plaats van de reactiebox. Jammer? Ja, ergens wel. Men neemt nu eenmaal minder de tijd eens goed te reageren. Inhoudelijk. Uitgebreid. Uitzonderingen daargelaten.
‘Vroeger’ ontstonden er zelfs flinke heetgebakerde discussies naar aanleiding van een blogpost. Het verandert inderdaad. Men heeft snellere mogelijkheden tot reageren of reageert helemaal niet. Daarom ben ik blij met degene die wél reageert. Zij nemen dus de tijd en energie ervoor om hun mening te ventileren.
En zo werd een blogrevival geboren, al is het misschien maar voor een week. Bloggers die ik graag lees en al jaren volg, gaan vanaf maandag 23 mei dagelijks iets posten, of voor het eerst in een hele lange tijd. ‘Bloggen-zonder-omzien’ zoals @_kouw het noemt, bloggen wat in je opkomt, met als doel laten zien dat bloggen niet dood is en dat weblogs nog gevuld en gelezen worden.
En ja, het is natuurlijk redelijk simpel om mijzelf ook aan te melden. Ik ben nooit gestopt met bloggen, zoals ik hier al vertelde. Ik zou niet weten hoe. Als ik er alleen al aan dénk krijg ik de kriebels. Ik moet er dus helemaal niet aan denken ooit te stoppen! Bovendien verdien ik er mijn brood mee. Indirect.
Afgelopen week kreeg ik een telefoontje van iemand die doorverwezen was via iemand die mijn blogworkshop gevolgd had. Een blogconsult, daar zat hij aan te denken. Want waar ga je dan over schrijven?
Over alles. Over jou. Over wat er om je heen is. Wat opvalt. Met wie je ontzettend interessante gesprekken hebt gevoerd zodat je zelfs thuis nog moet nadenken erover.
Ik steun de blogrevival omdat het fenomeen weblog best weer in het zonnetje gezet mag worden. Blogs zijn booming, zeker in het bedrijfsleven en het is een mooi gegeven dat iemand met een persoonlijk blog een kijkje geeft in zijn of haar persoonlijke leven. Jaren geleden, toen ik begon met een weblog, kon ik niet wachten totdat ik thuis was na mijn werk om te schrijven. Het was een uitlaatklep. Ik stoeide met het schrijven en beeld. De reacties waren vast onderdeel van mijn blogavond. De één kijkt de hele avond televisie. Ik was bezig met m’n creativiteit.
Ik blog nog niet zo lang fanatiek, dat weet je misschien. Toch merk ik al dat ik het mis als ik het niet doe. Zeker de laatste weken, waarin het afstuderen veel aandacht vroeg kwam het er soms niet van. Maar al heel snel was daar toch weer de drang om iets te schrijven. Gewoon, leuke verhaaltjes maken. Die nog eens aanpassen en weer verbeteren… Voor mij geen revival, ik ga gewoon door. Maar succes aan iedereen die het weer oppakt! #blogrevival
De persoonlijke blogs zijn nogal teruggelopen ja, maar de opinieblogs floreren nog steedsd wel.
Het hangt in de lucht, die kriebel, toevallig vandaag ook weer mijn eerste blogpost gedaan. Klein en summier. Zoek nog wel een juiste tijd en plek, voorheen schreef ik tijdens mijn werk vaak aan blogs, daar kom ik nu echt niet meer aan toe, de kinderen zijn een stuk zelfstandiger, dus heb nu ‘s avonds meer tijd.
Ach, ik vind het prima zo’n blogrevival, al is bloggen voor mij en de bloggers die ik ken, nog lang niet dood en hoeft er dus eigenlijk niets gerevivald te worden. Dat oude bloggers ermee ophouden.. tja, dat moeten ze zelf weten. De blogosphere verandert, en dat is een natuurlijke ontwikkeling. Jammer dat comments vaak via twitter binnenkomen? Ja, dat wel, want zo weet je later niet meer wie wat gereageerd heeft op een blogpost. Als het onder de post zelf staat is dat veel overzichtelijker.
Ook ik ben van de partij met de blogrevival! Al hou ik me helemaal niet bezig met de vraag of bloggen leeft of niet. Ik blog. Toevallig elke dag ook nog, omdat dat toevallig zo uitkomt. Maar goed, zolang er mensen zijn die denken dat bloggen dood is, en zolang er mensen zijn die helemaal geen idee hebben wat bloggen is, zijn initiatieven zoals van Esther top!
Pingback: Reageren. « met-k.com