Woensdagavond, op het station in Den Haag, sprak ik met een kennis die zijn ongenoegen niet onder stoelen of banken schoof betreffende de OV Chipkaart. Op de één of andere manier denken we als burgers daar veel minder over na dan het twittergebruik of wat we op facebook zetten. Dat mag je best raar noemen, vind ik. Per slot van rekening wordt er via de OV Chipkaart wel degelijk met je privé informatie omgegaan. Wat dacht je trouwens van de Kamer van Koophandel? Zij geven je gegevens gewoon door aan andere bedrijven zodat zij je kunnen bellen met aanbiedingen.
Is het minder erg dan vertellen wat je doet online?
Online op je eigen blog je privé uit de doeken doen is minder erg. Daar dit niet gecentraliseerd is, mits je dit niet bij web-log of een dergelijke gecentraliseerde commerciële instelling doet natuurlijk.
Het feit dat zoveel persoonlijke info bij één partij bekend is is hetgeen wat zorgelijk is, die ene partij krijgt zo een ongekende macht. ‘Power corrupts, absolute power corrupts absolute.’
Het grote verschil zit er voor mij in dat ik zelf kies wat ik blog of twitter, ik bepaal wat ik wil delen en wat niet. Ik deel omwille van het delen.
Met zaken als de OV chipkaart of wat recentelijk in het nieuws was over TomTom of KPN, zitten de bedrijven aan de knoppen. Zij bepalen, zonder overleg of afstemming, en enkel en alleen om de macht en het geld.
Echt super dat je er aandacht aan besteedt en eraan mee doet!
Oeps, deze comment was bedoeld voor onder je blogrevival stukje
Ik ben het commenten zelf ook verleerd 
Hoe ik omga met privacy? Om eerlijk te zijn blijf ik dat min of meer een voortdurende strijd vinden. Als ik een tijdje weinig persoonlijks verteld heb op mijn blog gaat het knagen. Omdat ik vind dat ik te weinig van mezelf laat zien om lezenswaardig te zijn. Of omdat ik bepaalde zieleroerselen gewoon graag kwijt zou willen. Maar anderzijds twijfel ik wel iedere keer weer of ik dat wel of niet kan blogposten. Is het niet te persoonlijk? Maak ik mezelf niet te kwetsbaar door dit te publiceren. Het blijft voor mij dus wikken en wegen.
Wat het in centrale databases verzamelen van privacy gevoelige gegevens betreft ben ik heel erg argwanend en vooral tegenstander. Dat het EPD niet doorgaat vind ik een zegen en dat er vingerafdrukken opgeslagen worden bij het aanvragen van een paspoort vind ik rampzalig. Waarom? Omdat ik van mening ben dat vanuit in de loop der tijden er een sociaal contract tussen burgers en overheid is gevormd waarbij burgers bepaalde macht aan overheden overdroegen in ruil voor bepaalde onvervreemdbare grondrechten.
Grondrechten die de laatste jaren steeds meer ingeperkt worden in het nadeel van die burger, terwijl de overheid zich tegenover diezelfde burger (die ze zou moeten dienen) steeds geslotener opstelt. Denk daarbij maar eens aan het ter discussie stellen van de Wet Openbaarheid van Bestuur zoals Donner dat laatst deed. Schandalig!