Judge a book by its cover.

Vanmiddag, tijdens het gezellige cowerken met Heide, kreeg ik een mail van de uitgever binnen. Het begint nu wel erg spannend allemaal te worden; naast de acht weken die ik nu over heb om alles helemaal tiptop in orde te maken gaan we nu ook nadenken en beslissingen nemen over de vormgeving.

De boeken die in het najaar in de boekwinkels komen te liggen zullen aangeboden worden in een folderbrochure. Deze brochure geeft de boekhandel de gelegenheid in te kopen wat interessant is en bovendien goed zal verkopen. Het voelt alsof mijn kindje als een fotomodel voor een jury moet pareren hopende dat zij uitgekozen zal worden als beste, mooiste, liefste, slimste en bovendien bijdehandste kind van Nederland. Maar het gaat natuurlijk om de inhoud!

Maar nee, ook een kaft is van wezenlijk belang. Het straalt uit wat in de binnenkant staat. Het moet de body hebben van de binnenkant. Het moet het jasje zijn wat past bij de broek. Uiterst belangrijk dus en daar moet goed over nagedacht worden. Nu zitten uitgever en ik behoorlijk op één lijn en verzamelen we de steekwoorden, beelden en gedachten bij elkaar. Ik kreeg in de mail wat suggesties voor vormgevers. Ik sprong zowat uit mijn stoel!

Zwart.

Het is officieel geen kleur. Toch stelt Ingeborg van Meggelen a.k.a @ColourCoachIng dat zwart juist gedragen wordt door creatieve mensen. Ook vertelt ze dat zwart hoort bij mysterieuze mensen. Nu ben ik volgens mij helemaal niet mysterieus, hoewel men vroeger weleens van me zei dat ik gereserveerd kon zijn en dat zou kunnen passen bij mysterieus; je laat dan gewoon niet teveel van jezelf meteen zien.

Tijdens mijn pubertijd kende ik een recalcitrante periode waarin ik naast teruggetrokken juist opviel door mijn kledingkeuze. Zwart. Ik liep op hoge, soort van, kistjes met ultrafluoriserende groene en rose veters, droeg wijde truien, had veiligheidsspelden vastgespeld op mijn broek en ik had een opvallende bril waar ik stickers op plakte. Aan de zijkant. Achteraf was dat allemaal erg kunstzinnig en creatief maar tegelijkertijd ook een trap tegen de klasgenoten die me te pas en te onpas uitscholden.

Vind je m’n bril idioot? Maak ik ‘m toch nog extra idioot. Heb je wat meer te lullen!

Je kunt vechten of vluchten. Je kunt duiken of springen. Je kunt ook alles over je heen laten gaan en op een zeker moment jezelf zien ontploffen in een overvolle aula als iemand je voor de zoveelste keer voor iets uitmaakt wat je niet bent. Zwart is donker en duister maar het is ook sjieke kracht en laat warmte binnen, hoe bizar dat ook klinkt.

Heden ten dagen is paars een favoriete kleur. Ik heb een lange periode alle kleuren groen gedragen maar ik ben voornamelijk weer terug bij zwart. Nee, ik voel me allesbehalve depressief, het is juist het sjieke zwart wat me zwart laten aantrekken.